Η Κομπίνα

The Hustle

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

2019
    ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΗΠΑ
    ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κρις Άντισον
    ΣΕΝΑΡΙΟ: Ζακ Σάφερ
    ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Αν Χάθαγουεϊ, Ρέμπελ Γουίλσον, Άλεξ Σαρπ
    ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Μάικλ Κόουλτερ
    ΜΟΥΣΙΚΗ: Αν Ντάντλεϊ
    ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 93'
    ΔΙΑΝΟΜΗ: Tulip
    <ARTICLE TITLE/>

Δεύτερο ριμέικ μιας ευρηματικής κωμωδίας του 1964, που με αφετηρία τo κίνημα #MeToo αλλάζει τα φύλα (αλλά και τα φώτα) των προκατόχων της.

Από τον Ηλία Δημόπουλο

Από τον Ντέιβιντ Νίβεν και τον Μάικλ Κέιν στην Αν Χάθαγουεϊ, είναι (κατάτι) ανεκτότερο από το Μάρλον Μπράντο και Στιβ Μάρτιν στην Ρέμπελ Γουίλσον. Το πρόβλημα όμως δεν είναι η (οδυνηρή) σύγκριση ταλέντου. Η Χάθαγουεϊ, ουσιαστικά σε 7ετή ελεύθερη πτώση από το Όσκαρ και την Catwoman της, κάνει ότι μπορεί να περισώσει μια κωμωδία-κάτοπτρο μιας αμερικανικής εποχής που βιώνει ασφυκτική κρίση κινηματογραφικής κομεντί. Λίγο η γερμανική της προφορά ως δόκτορος Σούφχαουζεν, λίγο η έμφυτη φινέτσα της – λίγο και ότι παρασυρόμαστε που την συμπαθούμε τόσο – κάτι πάει κι έρχεται.

Στο 95% όμως που η κωμική έκφραση στηρίζεται στην χονδροειδέστατη Αυστραλέζα Ρέμπελ Γουίλσον – που κάνει και την σωματοδομή της παντιέρα υποχρεώνοντάς σε να γελάς μην και δεν θεωρηθείς hip αδέσμευτος σεξισμού – το πράγμα ξεφεύγει σαν επιδημία κακογουστιάς που διαλύει το πνεύμα της ταινίας που αντιγράφει. Ειδικά το ριμέικ του ‘88 («Απατεώνες και Τζέντλμεν») ήταν μια απαστράπτουσα κομεντί καλού γούστου, χρωματικής ευφορίας, στυλ και πετυχημένης σπονδής στην (διαφυλετικά ουσιώδη) γυναικεία δυναμική, όλα τους πρακτικά μη αναγνωρίσιμα σήμερα από το multiplex κοινό που αποτελεί την λιγοστή πελατεία του έργου. Μόνη διασωθείσα εδώ η Αν Ντάντλι, συνθέτις ολκής, που αναφέρεται με γόνιμη ευλάβεια στο σκορ του Μάιλς Γκούντμαν της ταινίας εκείνης.

Από εκεί κι έπειτα η ιστορία δύο απατεωνισσών, μιας εμβέλειας και μιας ψιλικατζούς, που βάζουν στόχο έναν δύσμοιρο ζάμπλουτο, ξετυλίγεται πρόχειρα, επαφίεται συχνά σε (υποθετικά) αστεία λεκτικά παραληρήματα της Γουίλσον που ενταφιάζει την υποψία χιούμορ γκριμάτσας της κάτω από πολλά κιλά αυθάδειας stand up κωμικού, σκηνοθετικής απουσίας κι ενός γονιδιακά απόντος ελέγχου βασικής κωμικής ποιότητας.

Γελάσαμε.

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Η Κομπίνα
  • Η Κομπίνα