Inception ? ταινιες || cinemagazine.gr
Advertisement

Inception

Inception

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

2010
    ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΗΠΑ/Μ. Βρετανία
    ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κρίστοφερ Νόλαν
    ΣΕΝΑΡΙΟ: Κρίστοφερ Νόλαν
    ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Κεν Γουατανάμπε, Έλεν Πέιτζ, Τζότζεφ Γκόρντον-Λέβιτ, Μαριόν Κοτιγιάρ, Τομ Χάρντι
    ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Γουόλι Πφίστερ
    ΜΟΥΣΙΚΗ: Χανς Ζίμερ
    ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 148'
    ΔΙΑΝΟΜΗ: Tanweer
    <ARTICLE TITLE/>

Η κατασκοπευτική περιπέτεια φαντασίας του Κρίστοφερ Νόλαν, ένα θεαματικό κινηματογραφικό επίτευγμα που αναλύει τις ψυχαγωγικές αρετές του εμπορικού σινεμά με δημιουργικό οίστρο, σε επετειακή επανέκδοση.

Από τον Ρόμπυ Εκσιέλ

Πριν από 10 χρόνια, το «Inception» του Κρίστοφερ Νόλαν τροφοδότησε με τις πιο σύνθετες ιδέες τη δράση του, ξεπερνώντας κατά πολύ τον χολιγουντιανό μέσο όρο σε επένδυση φαιάς ουσίας, ως το απόλυτο «σκεπτόμενο μπλοκμπάστερ» της χρονιάς.

Γιατί σκεπτόμενο; Γιατί κατορθώνει να «χωρέσει» μια περιπέτεια ριφιφί, μαζί ένα φιλμ μυστηρίου, επίσης μια ερωτική ιστορία, συν ένα υπερθέαμα μηχανικών ή ψηφιακών εφέ στο πλαίσιο ενός ψυχαναλυτικού δράματος, με πρωταγωνίστρια την πιο ανεξερεύνητη περιοχή της ανθρώπινης ύπαρξης: τον νου. Το εντυπωσιακό είναι ότι κανένα από τα παραπάνω είδη δεν λειτουργεί ερήμην του άλλου, παρά όλα συνυφαίνονται μαεστρικά σ’ ένα πολυδιάστατο όλον.

Σ’ ένα πολύ κοντινό μέλλον, που ίσως να ’ναι και το... σήμερα, ο Ντομ Κομπ (Ντι Κάπριο) εκτελεί καθήκοντα βιομηχανικού κατασκόπου, ειδικευμένος στο να «κλέβει» επαγγελματικά μυστικά από εταιρικά στελέχη, μπαίνοντας στο υποσυνείδητό τους δια μέσου των ονείρων. Αν και οι αποστολές του εκτείνονται σε όλο τον πλανήτη, ένα παλιό, μυστηριώδες αμάρτημα δεν τον αφήνει να επιστρέψει στις ΗΠΑ και την οικογένειά του.

Ωσπου ένας Ιάπωνας μεγαλοεπιχειρηματίας του αναθέτει να εισχωρήσει στα όνειρα ενός επαγγελματικού του αντιπάλου όχι για να αποσπάσει, αλλά να «εμφυτεύσει» μια ιδέα. Διστακτικός στην αρχή, ο Ντομ θα συγκεντρώσει τελικά μια ομάδα από παλιούς και νέους συνεργούς: έναν χάκερ, έναν χημικό, μια αρχιτέκτονα, έναν κλέφτη ταυτοτήτων για να επιχειρήσει το θεωρητικά ακατόρθωτο.

Σαν σπόρος, η σύλληψη δεν μοιάζει να πρωτοτυπεί. Σκεφτείτε το «Φανταστικό ταξίδι» του Ρίτσαρντ Φλάισερ (1965), όπου σμικρυμένοι επιστήμονες μελετούσαν την παθολογία ασθενούς ταξιδεύοντας στα εντόσθιά του, να συναντά τη μυθολογία του «Matrix» και το «Paprika». Με τα ζωτικά όργανα του πρώτου φιλμ να περιορίζονται εδώ στον εγκέφαλο και στις εικονικές πραγματικότητες των άλλων δυο να αντικαθίστανται από προβολές του υποσυνείδητου.

Με το «Matrix», μάλιστα, η αρχική συγγένεια του «Inception» μοιάζει κατάδηλη διά της χρήσης της ανάλογης σημειολογίας (ονόματα χαρακτήρων ή μικροαντικείμενα που παραπέμπουν σε αρχέτυπα) στην έκθεση φιλοσοφικών ζητημάτων, όπως η ηθική νομιμότητα ή μη της παρέμβασης στα προσωπικά δεδομένα, σε μια ηλεκτρονική εποχή απροσμέτρητης «μοιρασιάς» της ιδιωτικότητας.

Εντούτοις, το «παιχνίδι» εδώ είναι πολύ πιο έξυπνο και συναρπαστικό, καθώς ενώ η εικονική πραγματικότητα υπαγορεύεται από άλλους, το όνειρο είναι υπόθεση καθαρά υποκειμενική - ένας χωροχρόνος αποκλειστικά δικός σου. Ακόμα κι αν έχεις να αντιμετωπίσεις τα απωθημένα ενός «παρείσακτου», υπάρχει πάντα η δυνατότητα της πρωτοβουλίας, και ο μόνος εχθρός σου παραμένει ουσιαστικά ο εαυτός σου. Πάνω σε αυτήν την παραδοχή, ο Νόλαν δομεί μια πολυδιάστατη κινηματογραφική συμφωνία που σε υποχρεώνει να αντιμετωπίζεις κάθε λεπτομέρεια (νότα) σαν ένα υπαρξιακό ερώτημα και μαζί σαν ένα εργαλείο για το ξετύλιγμα της σύνθετης πλοκής.

Μαέστρος στην αφήγηση, επιστήμονας στο σασπένς, καλλιτέχνης στη χρήση των εφέ, γίγαντας ατσάλινος στο μοντάζ (ειδικά το τελευταίο 60λεπτο του τριπλού ονείρου μέσα σε όνειρο και των ισάριθμων αποστολών μέσα σε αποστολές σε στέλνει αδιάβαστο). Κι όμως, όσο ταρακουνιούνται οι αισθήσεις, άλλο τόσο μένει ανέπαφη η συναίσθηση. Το σινεμά του Νόλαν ήταν και παραμένει υπέρ το δέον εγκεφαλικό για να εκπέμψει οποιαδήποτε θέρμη, και το κεντρικό δράμα του «Inception», που έχει να κάνει με το σκοτεινό παρελθόν του ήρωα, καταλήγει να έχει αξία εντελώς «χρηστική» και καθόλου συγκινησιακή, όσο πάθος κι αν προσπαθούν να προσδώσουν οι Λεονάρντο Ντι Κάπριο και Μαριόν Κοτιγιάρ στις ερμηνείες τους.

Ο Κρίστοφερ Νόλαν αρνήθηκε την αρχική πρόταση της παραγωγού εταιρείας Warner να γυρίσει την ταινία σε 3D, πεπεισμένος πως το τρισδιάστατο φορμά θα αποσπάσει την προσοχή του θεατή από την ιστορία.

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Inception
  • Inception