11:16
29/11

Movie streaming: Τα φαντάσματα του ωκεανού επισκέπτονται το «Atlantique» της Ματί Ντιόπ

Το «Atlantique», η πρώτη ταινία μαύρης σκηνοθέτριας που συμμετείχε ποτέ στο Επίσημο Διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Καννών (απέσπασε το Μέγα Βραβείο) προσφέρει ένα σινεμά άγριας, υπνωτιστικής ομορφιάς, συστήνει ένα γνήσιο σκηνοθετικό ταλέντο και αποτελεί μια ευπρόσδεκτη arthouse προσθήκη στον ελλιπή κατάλογο ταινιών του δημοφιλούς Netflix. Επίσημη πρόταση Σενεγάλης για το Όσκαρ Διεθνούς ταινίας και σε streaming από σήμερα 29 Νοεμβρίου.

Από τον Κωστή Θεοδοσόπουλο

Ένας θεόρατος φουτουριστικός πύργος ξεπροβάλλει από ένα προάστιο του Ντακάρ, αναδυόμενος μεσα απ’ τις φτωχογειτονιές ως εμφατικό μνημείο ταξικής αντίθεσης. Η 17χρονη Άντα είναι ερωτευμένη με τον Σουλεϊμάν αλλά τον συναντά μονάχα στα κρυφά καθώς σύντομα πρόκειται να παντρευτεί -παρά την θέληση της- έναν εύπορο άντρα που θα της εξασφαλίσει μια άνετη ζωή. Ένα βράδυ, ο Σουλεϊμάν και η παρέα του επιχειρούν να περάσουν δια θαλάσσης στην μακρινή Ισπανία για να αναζητήσουν εκεί ένα καλύτερο μέλλον. Αρκετές μέρες αργότερα, μια μυστηριώδης φωτιά διακόπτει το γάμο της Άντα και ένας αστυνομικός καλείται να διερευνήσει το αναπάντεχο γεγονός. Κανείς δεν ξέρει, όμως, ότι ο Σουλεϊμάν κατά κάποιο παράδοξο τρόπο έχει μόλις επιστρέψει. 
 
Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί πως στο «Atlantique» όλα είναι ωκεανός. Όπως φανερώνει και ο τίτλος, η θάλασσα αποτελεί τον κεντρικό άξονα γύρω από τον οποίο περιστρέφονται το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Ματί Ντιόπ, οι ιστορίες των ηρώων της αλλά κυρίως το συλλογικό τραύμα ενός λαού που έχει δει στα βάθη της να χάνονται οι δικοί του, προσπαθώντας να διεκδικήσουν αξιοπρεπείς όρους επιβίωσης.

Το «Atlantique» μας συστήνει σε ένα άκρως ελπιδοφόρο γυναικείο βλέμμα

Μεταπηδώντας από την υποκριτική στη σκηνοθεσία, η Ντιόπ (πρωταγωνίστρια μεταξύ άλλων στα «35 Σφηνάκια Ρούμι» της Κλερ Ντενί) επισκέπτεται τον τόπο καταγωγής της και βασίζεται στο ομώνυμο μικρού μήκους φιλμ που είχε προηγηθεί για να διηγηθεί κάτι που αρχικά διαγράφεται ως μια τυπική ιστορία για την γυναικεία καταπίεση και τις ταξικές ανισότητες στη Σενεγάλη. Όταν το μεταφυσικό στοιχείο παρεισφρέει αποφασιστικά στην αφήγηση, το «Atlantique» παραμερίζει επιδέξια τον ρεαλισμό και βρίσκει στο πρόσωπο της Άντα την οριστική και αμετάκλητη πρωταγωνίστριά του. Εναν αρμονικά σμιλευμένο γυναικείο χαρακτήρα, της οποίας όταν ο ωκεανός κλέβει τον αγαπημένο της, οδηγείται μοιραία σε μια επίπονη ενηλικίωση που μέχρι εκείνη τη στιγμή φάνταζε ανέφικτη.

Βαθιά επηρεασμένο από το περιπετειώδες σινεμά της Κλέρι Ντενί, το «Atlantique» ξεχωρίζει για την άγρια και υπνωτιστική ομορφιά του, αποτέλεσμα της εξαιρετικής νατουραλιστικής φωτογραφία της Κλαίρ Ματόν (υπεύθυνη και για το «Πορτρέτο μιας Γυναίκας που Φλέγεται»), ενός ηχητικού σχεδιασμού που τοποθετεί στο επίκεντρο τη βοή των κυμάτων και ενός απόκοσμου σάουντρακ που φέρει την υπογραφή της Φατίμα Αλ Καντίρι. Έτσι, εκτός από ένα coming of age δράμα, η ταινία λειτουργεί εξόχως και ως μια ιστορία φαντασμάτων, μια παραβολή για την απώλεια και για το πώς αυτή μπορεί να στοιχειώσει, ατομικά αλλά και συλλογικά. Αν η απειρία προδίδει την Ντιοπ, είναι σε κάποια σεναριακά άλματα που ανά στιγμές επιχειρεί καθώς και στην αδυναμία της να πλαισιώσει τους κεντρικούς ήρωες με ενδιαφέροντες περιφερειακούς χαρακτήρες. Παρά τις μικρές ανορθογραφίες, το «Atlantique» μας συστήνει σε ένα άκρως ελπιδοφόρο γυναικείο βλέμμα και σε μια κινηματογραφική εμπειρία στην οποία αξίζει να αφεθεί κανείς.

Βαθμολογία: ★★★1/2