13:30
26/3

Ο Ράιαν Τζόνσον διαλέγει τα 10 αγαπημένα του μιούζικαλ της δεκαετίας του '70

Από μια απρόσμενη δεκαετία, ο σκηνοθέτης του «Στα Μαχαίρια» επιλέγει «πολύ προσωπικά» την δεκάδα των αγαπημένων του μιούζικαλ και την αναρτά στον λογαριασμό του στο letterboxd.

Από τον Ηλία Δημόπουλο

Το μιούζικαλ παρακμάζει την δεκαετία του '70. Ένα είδος που άνθισε από την αρχή του ομιλούντος και κυριάρχησε στις δεκαετίες '30, '40 και '50, στο '70 περνούσε ανάμεσα από τις Συμπληγάδες του φθίνοντος στουντιακού συστήματος, της αλλαγής της θεματολογίας, της βασιλείας των νέων Αμερικανών δημιουργών. Όχι ότι οι τελευταίοι δεν το εκτιμούσαν, σε δουλειές τους εκείνη την εποχή ή την αμέσως επόμενη δεκαετία φάνηκε η αγάπη τους αυτή. Απλά το '70 ήταν εκείνη η παράξενη εποχή του τέλους των οραμάτων του '60 και της προετοιμασίας του υλισμού του '80. Το (παραδοσιακό) μιούζικαλ την είχε βαμμένη.

«Όταν σκέφτεσαι το μιούζικαλ, η δεκαετία του '70 δεν είναι η πρώτη που σου έρχεται στο μυαλό», γράφει ο Τζόνσον του 8ου μέρους του «Πολέμου των Άστρων», του «Loop» και του «Brick». «Όμως αγαπώ την ένταση εκείνης της εποχής, της πτώσης των στούντιο, της ανόδου του blockbuster. [...] Το αποτέλεσμα ήταν ένα κράμα νοσταλγίας και ευρεσιτεχνίας, ένα αποτέλεσμα που καθρέφτιζε το παρελθόν του '60 και προετοίμαζε για το μέλλον του '80. Τα πράγματα ήταν αλλόκοτα».

Οι ενδιαφερόμενοι μπορείτε να επισκεφτείτε τον λογαριασμό του σκηνοθέτη στο letterboxd (γραφτείτε κιόλας, το letterboxd είναι η χαρά του σινεφίλ), όπου μαζί με την ακόλουθη λίστα θα βρείτε και τα ενδιαφέροντα συνοδευτικά κείμενα των επιλογών του, με ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα την αναφορά του σε μια από τις δύο εύλογες επιλογές, το «Η Παράσταση Αρχίζει» του Μπομπ Φόσι, που «περπατά μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην περιγραφή των συνεπειών της κακής συμπεριφοράς και της ρομαντικοποίησής της». 

1. Donkey Skin (1970) του Ζακ Ντεμί
2. The Boy Friend (1971) του Κεν Ράσελ
3. Cabaret (1972) του Μπομπ Φόσι
4. Jesus Christ Superstar (1973) του Νόρμαν Τζούισον
5. Phantom of the Paradise (1974) του Μπράιαν Ντε Πάλμα (που ΔΕΝ έχει δει αλλά διαβάστε τον λόγο!)
6. At Long Last Love (1975) του Πίτερ Μπογκντάνοβιτς
7. Bugsy Malone (1976) του Άλαν Πάρκερ
8. Pete’s Dragon (1977) του Ντον Τσάφι
9. Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band (1978) του Μάικλ Σουλτζ
10. All That Jazz (1979) του Μπομπ Φίσι

Και η παιχνιδιάρικη έκπληξη που θα βρεις στο τέλος είναι η προσθήκη, στο 1980 πια, του «Ποπάι» του Ρόμπερτ Άλτμαν, που πολύ συμμεριζόμαστε.