14:49
21/8

10 μεγάλοι (κι ανεκπλήρωτοι) κινηματογραφικοί έρωτες

Αγάπες καλοκαιρινές που μπορεί να ξεθωριάσουν με το τέλος του καλοκαιριού... Ευκαιρία λοιπόν να μιλήσουμε περί έρωτος, ατελέσφορου έρωτος για την ακρίβεια, γιατί αν τελειώσει ένα έργο με «έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα» ποια η βαρύτης του δράματος για εμάς τους βασιλιάδες και τις βασίλισσές του;

Από τον Ηλία Δημόπουλο

Το καλοκαίρι είναι μία τέλεια αφορμή ταινιοθεραπείας. Μαζέψτε ικανές ποσότητες χαρτομάντηλου, να σαν σε ταινία της Νόρα Έφρον, και πάρτε μια γεύση ρομαντικού δράματος. Διαλέξαμε δέκα περιπτώσεις (ρεσιτάλ οικονομίας, είναι αρκετές παραπάνω) μεγάλων κινηματογραφικών ερώτων που, για κάποιους από μας, έσπασαν το φράγμα κι έγιναν πραγματικές ιστορίες που μαρτυρήσαμε και δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να ξεχάσουμε.

Πάμε!

«Σύντομη Συνάντηση» («Brief Encounter», 1945) του Ντέιβιντ Λιν

Στις περισσότερες λίστες που θα συναντήσεις εδώ αρχίζουν και τελειώνουν όλα, έστω κι αν οι πιο πολλοί έχουμε τις προσωπικές μας επιλογές κι ο λόγος είναι κατά βάση πως ο Λιν αιχμαλώτισε τη στιγμή που ο Πόλεμος καταλαγιάζει κι οι άνθρωποι απομένουν κατάδικοι δικών τους, σχεδόν πάντα χαμένων, πολέμων που οι επιλογές τους επέβαλαν. Ένα κομψοτέχνημα όψης, οικονομίας και σπαταλημένων ελπίδων.

«Το Γράμμα μιας Άγνωστης» («Letter from an Unknown Woman», 1948) του Μαξ Οφίλς

Βασισμένο στη νουβέλα του Στέφαν Τσβάιχ, «Το Γράμμα» μετατρέπεται στα χέρια του Οφίλς σε ορισμικό ρομαντικό δράμα μονόπλευρου, άρα ανεκπλήρωτου, έρωτα. Μια σπονδή στην ερωτική φαντασίωση αλλά και μια συγκλονιστική αφιέρωση στη γυνακεία διαίσθηση, την αφετηρία ίσως ενός αισθήματος που άλλοι ονομάζουν κεραυνοβόλο έρωτα, η διαίσθηση αυτή όμως μεταλλάσσει σε πραγματική, ισόβια αγάπη. Αισθητικό αριστούργημα κι ένα βέλος στη φαρέτρα όσων υποστηρίζουμε πως «δεν τα φτιάχνουν έτσι πια».