8:06
23/4

Κινηματογραφικά Πάθη: 10 κινηματογραφικές ενσαρκώσεις της Μαρίας Μαγδαληνής

Το ΣΙΝΕΜΑ ετοιμάζεται για Πάσχα και παρακολουθεί τη Μεγάλη Εβδομάδα στη μεγάλη οθόνη.

Από τον Πάνο Γκένα

Οι απεικονίσεις του Θεανθρώπου στη μεγάλη οθόνη χρονολογούνται από το 1903, με μια πληθώρα ταινιών μικρού και μεγάλου μήκους που «ευαγγελίζονται» το Θείο Πάθος. Αν και ο πρωταγωνιστής είναι αδιαμφισβήτητος, ο ρόλος της Μαρίας Μαγδαληνής - ένα σύμβολο πειρασμού και μεταμέλειας - αποτελούσε πρόκληση για κάθε ηθοποιό που επωμιζόταν την αμφιλεγόμενη ποιότητα μιας εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσας γυνής.

Διαβάστε ακόμη
Κινηματογραφικα Πάθη: Βιβλικά trivia για σινεφίλ ευαγγέλια
Κινηματογραφικά Πάθη: Το κινηματογραφικό θαύμα και «Ο Χιτών»

Άλις Χόλλιστερ («From the Manger to the Cross/Jesus of Nazareth», 1912)

Η Άλις Χόλλιστερ, μια από τις πρώτες βαμπ της μεγάλης οθόνης με φιλμογραφία που περιλαμβάνει πάνω από 90 μελοδράματα και ταινίες μυστηρίου, έμεινε τελικά γνωστή μόνο για το ρόλο της ως Μαρία Μαγδαληνή.

Η ταινία του Σίντνεϊ Όλκοτ απέφερε κέρδος το αστρονομικό ποσό του ενός εκατομμυρίου δολαρίων, ενώ το 1998 «ευλογήθηκε» με μια θέση στη βιβλιοθήκη του αμερικανικού Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική».

Η Χριστίνα Καλογερίκου στην ταινία «Ο Αγαπητικός της Βοσκοπούλας» του Ντίνου Δημόπουλου (1955)

Χριστίνα Καλογερίκου («Ο Ανήφορος του Γολγοθά», 1917)

Η εξαιρετική καρατερίστα Χριστίνα Καλογερίκου, με εμβριθή θεατρική παιδεία, έμμελε να γίνει η πρώτη ελληνίδα Μαγδαληνή στην επεισοδιακή παραγωγή του Δήμου Βρατσάνου «Ο Ανήφορος του Γολγοθά».

Φήμες θέλουν η ταινία να μην ολοκληρώνει γυρίσματα, γιατί αλλόφρονες περαστικοί καταφέρθηκαν εναντίον συνεργείου και ηθοποιών, αφού θεώρησαν πως ο Χριστός ξανασταυρώνεται στο λόφο της Δεξαμενής στα Άνω Πετράλωνα!

Μελίνα Μερκούρη («Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται», 1957)

Η Μελίνα Μερκούρη είναι η Κατερίνα, η πόρνη του μικρού χωριού και γι’ αυτό η αναμενόμενη επιλογή για να υποδυθεί τη Μαρία Μαγδαληνή σε επικείμενο θεατρικό δρώμενο.

Από την οξυδέρκεια της πένας του Καζαντζάκη ως την πολιτική τοποθέτηση του Ντασέν, οι κοινωνικοί ρόλοι αποκτούν θρησκευτικό παράστημα και η Μαγδαληνή της Μερκούρη μετουσιώνεται από σύμβολο πρόκλησης, σε σύμβολο αγώνα.

Ιβόν Έλιμαν («Ιησούς Χριστός Υπέρλαμπρο Άστρο», 1973)

Το μελοποιημένο κατα Ιούδα ευαγγέλιο του Άντριου Λόιντ Γουέμπερ, δέχτηκε σφοδρές κριτικές αλλά σύντομα κατέκτησε περίοπτη θέση στην ιστορία του μιούζικαλ.

Στην κινηματογραφική του εκδοχή, η εξωτική μιγάδα Ιβόν Έλιμαν αποτελεί εμφανισιακά μια ιδιότυπη επιλογή, αλλά αν γνωρίζετε το«I Don’t Know How To Love Him», αυτό οφείλεται στην ερμηνεία της.

Αν Μπάνκροφτ («Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ», 1977)

Τίτλος και σειρά που λειτουργούν στο νεοελληνικό υποσυνείδητο ως απόλυτα συνυφασμένα με την εορταστική περίοδο. Σε ένα έξοχα επιλεγμένο πλήθος ηθοποιών, η προσθήκη της Mrs.Robinson του «Πρωτάρη» ως Μαρία Μαγδαληνή, αποτελεί μια ιδιοφυή στιγμή κάστινγκ.