10:39
23/4

Κινηματογραφικά Πάθη: Φιλμικά τροπάρια

Στον κινηματογράφο σπουδαίοι συνθέτες αναμετρήθηκαν μουσικά με την εκκλησιαστική υμνολογία, ακολουθώντας βιβλικά... το δικό τους τροπάρι.

Από τον Πάνο Γκένα

Μίκλος Ρόζα – «Μπεν Χουρ»

Στο γαργαντουικό επός του Γουίλιαμ Γουάιλερ, ο Ρόζα επικυρώνει με τη γραφή του τον ήχο της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ και υποδεικνύει το συντακτικό, αλλά και την έμπνευση, για κάθε ταινία και συνθέτη του είδους.

Λουίς Μπακάλοφ – «Το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο»

Ο Αργεντίνος συνθέτης προσδίδει στην ποιητική, μα τόσο ειλικρινή ανάγνωση του Παζολίνι, ένα λιτό ιδιόμελον γεμάτο μελωδικές φράσεις συμπόνοιας, που επενδύουν τα «Πάθη» με συναισθηματικό βάθος.

Μορίς Ζαρ – «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ»

Η πασίγνωστη εισαγωγή και το μουσικό θέμα του Ζαρ, είχαν άμεσα τη δυναμική να καταγραφούν στη συλλογική μνήμη ως μουσικό ανάλογο του «Χριστός Ανέστη», ακόμα και χωρίς τις ανελέητες τηλεοπτικές επαναλήψεις. Σπουδαία δουλειά.

Πίτερ Γκάμπριελ – Passion / «Ο Τελευταίος Πειρασμός»

Ο Πίτερ Γκάμπριελ δημιουργεί μια πολύγλωσση μουσική παρακαταθήκη, ερευνώντας τα ηχοχρώματα, τη φρασεολογία και τη ρυθμολογία των μελωδικών ιδιωμάτων της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής και των Βαλκανίων. Το αποτέλεσμα είναι μια καίρια καταγραφή της «μουσικής του κόσμου», που αποτινάσσει με δημιουργική κατάνυξη και προαίρεση την καρτ-ποσταλική λογική του όρου «έθνικ».

Ζμπίγκνιου Πράισνερ – «Δεκάλογος»

Μελωδική αγνότητα που δίνει λυτρωτική υπόσταση σε ιστορίες εμπνευσμένες από τις Δέκα Εντολές της Παλαιάς Διαθήκης, με εξαιρετική έμπνευση. Ο αγαπημένος Πολωνός συνθέτης σε στιγμές ουράνιας σύλληψης.