Κέλι Πρέστον (1962-2020): Το κορίτσι της διπλανής πόρτας έφυγε νωρίς ? αφιερωματα , θεματα || cinemagazine.gr
Advertisement
11:34
13/7

Κέλι Πρέστον (1962-2020): Το κορίτσι της διπλανής πόρτας έφυγε νωρίς

Διθύραμβοι δεν θα γραφτούν, σάλπιγγες δεν θα παιανίσουν, ούτε μια Ακαδημία δεν θα την πενθήσει ως τιμώμενο της πρόσωπο. Η Κέλι Πρέστον μπορεί να μην επηρέασε το σινεμά, όσες αξιόλογες ταινίες όμως την χρειάστηκαν, ωφελήθηκαν από αυτήν.

Από τον Ηλία Δημόπουλο

Οφείλεται στην κριτική να υπάρχει πρώτα σαν...ανθρώπινη ιδιότητα, παθών, συμπαθειών και ερασιτεχνισμού. Άλλωστε δεν φαίνεται λογικό να διαλέγεις αυτό το αφιλόδοξο επάγγελμα για να ζήσεις δίχως να έχεις προϋπάρξει (και κατ΄ελπίδα να ισχύει ακόμα) θαυμαστής, λάτρης και φαν ταινιών, ηθοποιών, ανδρών, γυναικών, ρόλων και κινηματογραφικών στιγμών όχι απαραίτητα κατεστημένα αριστουργηματικών. Κάπως έτσι, ακόμα και ηθοποιοί ήσσονος διαμετρήματος, αποκτούν την δική τους οντότητα, το δικό τους έρμα.

Η Κέλι Πρέστον, ένα (στο πανί τουλάχιστον) δροσερό, εύχαρο, όμορφο κορίτσι, γεννήθηκε στην Χαβάη και από πολύ νωρίς μπήκε στο μόντελινγκ, τη διαφήμιση, την τηλεόραση και, τελικά, το σινεμά. Οι λίγο μεγαλύτεροι εξ ημών θα την θυμούνται νωρίς-νωρίς, στην «Κριστίν» (1983) του Τζον Κάρπεντερ - σ' ένα μικρό πέρασμα.

Σχεδόν αμέσως οι ρόλοι έπεσαν βροχή, όλοι τους απαρεγκλίτως σε ταινίες που έπρεπε να ήσουν έφηβος το '80 για να χριστούν άξιες μνείας. Το «Mischief» είναι ωραίο (και τολμηρό), το «SpaceCamp» (έχει και Κέιτ Κάπσο όταν της έβρισκε δουλειές ο σύζυγος Σπίλμπεργκ), οι «52 Τολμηρές Στάσεις», με τον Ρόι Σάιντερ, αιώνιο must του βιντεοκλάμπ (η Άν Μάργκρετ έχει τον πρώτο γυναικείο), οπωσδήποτε οι «Δίδυμοι» Σβαρτσενέγκερ-ΝτεΒίτο του Ράιτμαν, που ας πούμε ότι τους ξέρει όλος ο κόσμος.

Στην πραγματικότητα δεν βρήκε ποτέ την πρώτη λίστα η Κέλι, ήταν πάντα ή δεύτερη να παίζει την όμορφη (και ήταν πολύ χαριτωμένη αλήθεια) ή πρώτο βιολί σε τρίτες ταινίες. Που ειδικά το '80 εξέπνεαν με σφοδρότητα («The Experts» - παίζει κι ο Τραβόλτα πριν ο Ταραντίνο και το «Κοίτα Ποιος Μιλάει» φέρουν μια αναγέννηση) και το '90 ήταν απολύτως ανυπόληπτες («Mόνον Εσένα»).

Κάπου εκεί, ομολογώ, την χάνω. Και την ξανασυναντώ μόνο από σπόντα, και ποτέ πρωταγωνίστρια, στον πρώιμο Πέιν («Πολίτης Ρουθ»), στο «Τζέρι Μαγκουάιρ» (εντυπωσιακό cameo αλήθεια), τους «'Ασπονδους Εραστές» - στα μεγάλα της Μεγκ Ράιαν, ήμασταν κάποιοι που προτιμούσαμε γενικώς την Κέλι. 

Μοναδική εξαίρεση, αλλά δεν φώτισε τον δρόμο, το απολύτως πρώτης λίστας «Στον Έρωτα του Παιχνιδιού» δίπλα στον Κέβιν Κόστνερ, του Σάμ Ρέιμι, στα 37 της, άψοχη κι ελκυστικότατη, «μεγάλη» όμως πια για το χολιγουντιανό παίγνιο, δεν γνώρισε τύχη. Στην «Θέα από Ψηλά» ήταν το χυμώδες sidekick της Γκουίνεθ Πάλτροου, έπαιζε και ο Ράφαλο, η ταινία βρήκε την αρμόζουσα άπατη τύχη της.

Παντρεύτηκε τον Τζον Τραβόλτα, είχε τραγικές στιγμές ο βίος τους, έκαναν τρία παιδιά έχασαν όμως πρώιμα το ένα, μια υπόθεση εκβιασμού κυριάρχησε τότε εξωκινηματογραφικά, σαϊεντολογία ανέκαθεν τύλιγε την φήμη τους, κριτικοί σφαγιασμοί επί των ελαχίστων εγχειρημάτων - εδώ την έπαιρνε η μπάλα και από τον σύζυγο.

Και το νήμα κόπηκε νωρίς, μόλις στα 57, από διετή μάχη με τον καρκίνο του μαστού.
Ελαφρύ το χώμα.