14:05
27/5

O Χορός των Τεράτων: Βίνσεντ Πράις και Κρίστοφερ Λι γεννήθηκαν σαν σήμερα

Ο «Δράκουλας» όμως θα άνοιγε συνολικά τον δρόμο για μια πλειάδα παραγωγών, αγγλικών και ηπειρωτικών στα καθ’ ημάς ευρωπαϊκά. Οι περισσότερες δεν είναι άξιες λόγου, ο Κρίστοφερ Λι πρώτος θα στο παραδεχόταν. Η Hammer όμως ενδιάμεσα θα έδινε μερικές άψογες ωθήσεις που θα τον κρατούσαν στην επικαιρότητα, θρονιάζοντάς τον στην καρέκλα του σύγχρονου Ειδώλου ενός ειδικού σινεμά.

Από αυτά κρατάς τον «Ρασπούτιν», το έξοχο «Devil Rides Out» του Τέρενς Φίσερ, το «I, Monster» που είναι μια πιστή μεταφορά του «Δρ. Τζέκιλ και Κύριος Χάιντ» και φυσικά, πάνω απ’ όλα, η καλύτερη, κατά τον ίδιο τον Λι, βρετανική ταινία που γυρίστηκε ποτέ, το «Wicker Man» του Ρόμπιν Χάρντι. Το ‘74 ο Λι ήταν ο «κακός» Σκαραμάνγκα (δεν το ξεχνάς αυτό το όνομα) στον «Άνθρωπο με το Χρυσό Πιστόλι», το δεύτερο Μποντ με τον Ρότζερ Μουρ και μια από τις παραγνωρισμένες της σειράς.

Κάποια στιγμή, αναπόφευκτο ήταν, οι δύο τους συναντήθηκαν στο ίδιο φιλμ. Η πρώτη φορά ήταν το «Oblong Box», βασισμένο κι αυτό σε ιστορία του Έντγκαρ Άλαν Πόε. Την επόμενη χρονιά, για να εκμεταλλευτεί την επιτυχία (μόνο εισπρακτική) του προαναφερθέντος βγήκε το «Scream and Scream Again». Αμφότερα ήταν κατώτερα του διδύμου τους. Στις αρχές του ‘80, ενώνοντας τέσσερεις θρύλους του Φανταστικού, ήρθε το «House of Long Shadows» (1983). Με Λι, Πράις, Κάσινγκ και Τζον Καραντάιν, είναι αδύνατον να μην το αγαπάς αλλά κι εξίσου αδύνατον να το εκτιμήσεις στην μετριότητα που κολυμπά, ανέμελο για τις αρχές μιας καλής ταινίας.

Η περίπου ημιθεϊκή διαχρονικότητα για τους σαν σήμερα γεννημένους υπερήρωες μιας εποχής, ήρθε αρχικά με τον Τιμ Μπάρτον. Ο Πράις έχει έναν ρόλο στον «Ψαλιδοχέρη» που τον περιβάλλει η σκηνοθεσία με το όνειρο και το παιχνίδισμα ενός homage, ενώ και στις αρχές του ‘80 το voiceover στο θρυλικό βιντεοκλίπ των Μάικλ Τζάκσον και Τζον Λάντις «Thriller» τον αγκάλιαζε με την σκωπτική αχλύ του κινηματογραφικού spooky φαντάσματος.

O Λι από την άλλη είχε μια δεύτερη μεγάλη καριέρα να τον περιμένει. Η σειρά ρόλων-περασμάτων στις ταινίες του Τιμ Μπάρτον, έκανε τον Λι διαθέσιμο σε παραγωγές που είχαν τον χώρο και την γνώση να θελήσουν τις υπηρεσίες του. Έτσι ο Κόμης Λι ήταν και στον «Πόλεμο των Άστρων» (επεισόδια 2 και 3) αλλά βέβαια πρωτίστως Σάρουμαν στους πρώτους δύο «Άρχοντες των Δαχτυλιδιών» και στην «Επιστροφή του Βασιλιά» της τετράωρης εκδοχής.

Και οι δυο τους, επαγγελματίες αλλά και λάτρεις της δουλειάς τους δεν έπαψαν να εργάζονται μέχρι την τελευταία τους πνοή, που ήρθε για τον Πράις το 1993 και τον Λι το 2015. Όλοι ξέρουμε βέβαια πως, ελέω και φιλμογραφίας (…), είναι πάντα εδώ ανάμεσά μας, το παίξιμο της λεπτής ειρωνείας και του οριακού camp για τον έναν και αυτό της βροντώδους φωνής (ήρωας του heavy metal ο μπάσος Λι) και του σαρκικού «Δράκουλα» για τον άλλον, έχουν αφήσει ανεξίτηλα ίχνη σε αναρίθμητα έργα που ας μην είμαστε η γενιά που θα καταφέρει να τα αρχειοθετήσει στο μουσείο των ανεπίσκεπτων αναμνήσεων του σινεμά.