Η Μαύρη Κηλίδα ? ταινιες || cinemagazine.gr

Η Μαύρη Κηλίδα

The Black Strain

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

2020
    ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Ισπανία
    ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ενρίκε Γκαρσία
    ΣΕΝΑΡΙΟ: Ενρίκε Γκαρσία, Ίσα Σάντσεθ
    ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Κούκα Εσκριμπάνο, Πάμπλο Πουγιόλ, Μαρία Αλφόνσα Ρόσο, Νοεμί Ρουίθ, Χοακίν Νούνιεθ
    ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Χοσέ Αντόνιο Κρεσπίγιο
    ΜΟΥΣΙΚΗ: Χεσούς Καλντερόν
    ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 90'
    ΔΙΑΝΟΜΗ: Tanweer
    <ARTICLE TITLE/>

Με επιρροές από Λόρκα μέχρι Ταραντίνο, η «Μαύρη Κηλίδα» είναι θρίλερ «δωματίου» γυρισμένο στην Ανδαλουσία που κερδίζει σε ατμόσφαιρα, αλλά χάνει σε σημεία.

Από τον Πάνο Γκένα

Το 1971, σε ένα απομακρυσμένο, παραδοσιακό χωριό της Ανδαλουσίας, ο θάνατος μιας ηλικιωμένης γυναίκας θα προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις το βράδυ της αγρυπνίας. Τα οικογενειακά μυστικά, οι πολύχρονες κόντρες για την εκμετάλλευση των ελαιόδεντρων, η υποβόσκουσα αντιπαράθεση με τον παπά του χωριού και τους υπόλοιπους κατοίκους, καθώς και η επιστροφή του αποξενωμένου γιου, θα υφάνουν ένα πνιγηρό ιστό από λάθη του παρελθόντος που θα καλύψει σαν σάβανο το «σώμα» της οικογένειας.

Τέσσερα χρόνια μετά το «Resort Paraíso» (2017), ο σκηνοθέτης Ενρίκε Γκαρσία και η σεναριογράφος Ίσα Σάντσεθ, επιστρέφουν στις θεματικές του θανάτου, της απομόνωσης και των οικογενειακών ρωγμών, στήνοντας ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ «δωματίου» που έχει έντονες θεατρικές καταβολές. Με αφετηρία τον Λόρκα και την αρχαία ελληνική τραγωδία, ο Γκαρσία κινηματογραφεί την εσωτερική αποδόμηση της οικογένειας των Θινέρος με ενδιαφέρουσα οπτική γλώσσα εκμεταλλευόμενος την αρχιτεκτονικη της Ανδαλουσίας, την «χωμάτινη» φωτογραφία του Χοσέ Αντόνιο Κρεσπίγιο, τα σκοτεινά εσωτερικά του σπιτιού και συμβολικές αναλογίες (ο θάνατος της μάνας - το ξύπνημα της «τρελής» κόρης, ο λάκκος που σκάβει ο γιος της οικογένειας, ένα όπλο από το παρελθόν που ορίζει το μέλλον, το σάβανο που πλέκει εν αγνοία της η νιόφερτη νύφη κ.α.).

Διόλου τυχαία, ο Γκαρσία τοποθετεί την ιστορία του στο τέλος της δικτατορίας του Φράνκο και αναδύει μέσα από τα πάθη των Θινέρος, το ανάθεμα της ιδιοκτησίας, το βαρύ κληροδότημα της οικογένειας. Οι κόρες και ο γιος διεκδικούν την περιουσία, αλλά ουσιαστικά κληρονομούν τις επιλογές του βαθιά ριζωμένου παρελθόντος. 

Δυστυχώς, στο τελευταίο 20λεπτο η «Μαύρη Κηλίδα» προδίδεται από μία απότομη έκρηξη βίας (και μάλιστα κατ’ εξακολούθηση) που κινηματογραφικά μετατοπίζει την ταινία σε άλλα είδη και αποδυναμώνει την - μέχρι τότε - πυκνή της ατμόσφαιρα.

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Η Μαύρη Κηλίδα
  • Η Μαύρη Κηλίδα