Δημιουργική ψυχοθεραπεία, ή πώς ο Κόπολα παρέμεινε στα καλά του με τους «Outsiders» και το «Rumble Fish» ? νεα , ειδησεις || cinemagazine.gr
13:03
12/10

Δημιουργική ψυχοθεραπεία, ή πώς ο Κόπολα παρέμεινε στα καλά του με τους «Outsiders» και το «Rumble Fish»

Σε δυο μέρες βγαίνει στην Μεγάλη Βρετανία το τελικό cut των πρώτων και ο μέγας δημιουργός μιλά στο Empire για το πώς δυο (τελικά παραγνωρισμένες) ταινίες τον κράτησαν σώφρονα.

Από τον Ηλία Δημόπουλο

Στις αρχές του ’80 ο Φράνσις Φορντ Κόπολα βρίσκεται σε αποσύνθεση. Πράγμα λογικό για όποιον συλλογιέται όχι μόνο τι συνέθεσε την προηγούμενη δεκαετία, αλλά και τι σήμαινε «Αποκάλυψη Τώρα», η ταινία που ήθελε (και ως ένα βαθμό κατάφερε) να αναπαράγει για το συνεργείο της το βίωμα του πολέμου μέσα από τα μάτια ενός -μυθοπλαστικού και πραγματικού- τυράννου.

Το πρόβλημα για τον Κόπολα ήταν ότι η δεκαετία του ’70, μαζί με τα ανεπανάληπτα έργα, άφησε κουσούρι (ή διόγκωσε την υπάρχουσα) μεγαλομανίας. Ευγενούς ως ένα βαθμό, αφού ο Κόπολα ήθελε να φτιάξει το «στούντιο των καλλιτεχνών» (η Zoetrope), δυστυχούς τελικά διότι ο άνθρωπος είχε χάσει το μέτρο, τα αυγά, τα πασχάλια, τα λεφτά και, παρολίγο, την σωφροσύνη του. Την οποία και ανέκτησε απαντώντας όπως οι μοναδικές περιπτώσεις μπορούν – κυρίως γιατί δεν ξέρουν άλλον τρόπο: Δημιουργώντας ασύστολα. Έτσι την (αδικότατη) αποτυχία του «One From the Heart» (1982), διαδέχθηκαν το 1983 δύο ταινίες και οι δύο διασκευές βιβλίων της Σούζαν Χίντον και οι δύο με θέμα την εφηβική ψυχοσύνθεση, την στιγμή που η πρώτη ρυτίδα σκιαγραφεί την επερχόμενη ενηλικίωση.

Καμμιά τους δεν πήγε ιδιαίτερα καλά στα ταμεία ή τις κριτικές (μην τους πιάσουμε τους νυν και αεί γηραλέους κριτικούς τώρα), όμως και οι δύο έσωσαν τον Φράνσις. «Ήμουν ένα μοναχικό παιδί στη σκιά ενός λαμπρού μεγαλύτερου αδελφού. Έπαιρνα κακούς βαθμούς και ήμουν εντελώς ανασφαλής. Ακόμα και σαν 82χρονος έχω αυτό το άτομο μέσα μου. Γράφω πάντα νωρίς το πρωί γιατί είναι πολύ νωρίς κάποιος να με πληγώσει. Διότι αν κάποιος με πληγώσει μετά δεν μπορώ να κάνω τίποτα».

Όσο για την δεκαετία του μεγαλείου; «Συνειδητοποιώ ότι άφησα ίχνος και κάποιοι άνθρωποι με βλέπουν σαν πολύ σημαντικό σκηνοθέτη του κινηματογράφου. Σίγουρα έκανα μια χούφτα ταινίες που θα παραμείνουν για ένα διάστημα». Για εν γένει αμετροεπής (διερωτάσαι τι ταλέντο και τι δουλειά πρέπει να πέφτει για να το ισοσταθμίσει αυτό), μετριοπαθώς τα λέει.

Στην όψιμη τάση του για αναθεώρηση του εαυτού του, μεγάλη κουβέντα αυτό, μετά την «Αποκάλυψη», το «Cotton Club» και τον 3ο «Νονό» (τα δύο πρώτα ευτύχησαν πάντως), προστίθεται και το «The Outsiders: The Complete Novel» (τίτλος για αναλύσεις) που βγαίνει σε τρεις μέρες στην Μεγάλη Βρετανία και θα είναι διαθέσιμο από τις 8 Νοεμβρίου σε 4Κ ψηφιακή μορφή. Η αναμονή, για μια ακόμα φορά σε ό,τι κάνει αυτός άνθρωπος, απερίγραπτη.