Αποστολή Άγιος Βασίλης
Mission Santa: Yoyo to the Rescue
Η ταινία κινουμένων σχεδίων «Αποστολή Άγιος Βασίλης» έρχεται να προστεθεί στο ατελείωτο μενού των εποχιακών animation, που καταναλώνονται όπως τα μελομακάρονα: ευχάριστα, εθιστικά, αλλά και δύσκολα αξέχαστα. Παρόλα αυτά, εδώ υπάρχει μια ειλικρινής προσπάθεια να ειπωθεί κάτι περισσότερο από το αναμενόμενο «πίστεψε στη μαγεία των Χριστουγέννων».
Ο Γιόγιο, ένας μικρό μα ανήσυχο ξωτικό, αναλαμβάνει να σώσει την ετήσια δωροαποστολή του Άη Βασίλη και κατ’ επέκταση το ίδιο το νόημα της γιορτής. Η προσωπική του φιλοδοξία, όμως, θα έρθει αντιμέτωπη με την προσωπική τραγωδία ενός μικρού κοριτσιού που μεγάλωσε με άσβεστο μίσος για τον γενειοφόρο Santa.
Η «Αποστολή Άγιος Βασίλης» ανήκει σε εκείνη την κατηγορία παιδικών animation που μοιάζουν εκ πρώτης όψεως να προγραμματίζονται αποκλειστικά για να καλύψουν μια εποχιακή ανάγκη: τις γιορτές, το οικογενειακό κοινό, την ανάγκη για κάτι «ακίνδυνο» στο πρόγραμμα. Κι όμως, όπως συμβαίνει συχνά με τέτοιου είδους ταινίες, το πραγματικό της ενδιαφέρον δεν βρίσκεται σε αυτό που υπόσχεται, αλλά σε αυτό που άθελά της αποκαλύπτει.
Η αισθητική της ταινίας υπηρετεί έναν λευκό, σχεδόν αποστειρωμένο κόσμο, όπου η τεχνολογία έχει αποκτήσει πλεονέκτημα, μία ιδέα που θα της έπρεπε λίγη περισσότερη οπτική τόλμη και θα έκανε την ταινία να ξεχωρίσει. Εκεί που η «Αποστολή» πετυχαίνει μια μικρή, μα ουσιαστική, νίκη είναι στον υπόγειο τόνο της: πίσω από τη φασαρία της περιπέτειας, διακρίνεται μια ήπια μελαγχολία για έναν κόσμο που έχει ανάγκη από ήρωες όχι επειδή είναι δυνατοί, αλλά επειδή επιμένουν. Και αυτό, σε μια ταινία για παιδιά, έχει τη σημασία του.
Δεν πρόκειται για μια ταινία που θα επαναπροσδιορίσει το χριστουγεννιάτικο animation, αλλά ούτε και για ένα προϊόν χωρίς ψυχή. Είναι μια μικρή, τίμια προσπάθεια που ξέρει τι είναι και δεν προσποιείται κάτι περισσότερο. Κι ίσως αυτό, τελικά, να είναι και το πιο χριστουγεννιάτικο «δώρο» της.











