Τι Σου Λέει Αυτή η Φύση

Κάποιος που έχει επισκεφτεί ξανά το σινεμά του Χονγκ Σανγκ-σου ξέρει τι να περιμένει από την νέα του ταινία που δεν διαφοροποιείται ιδιαίτερα από αλλοτινές του δουλειές, αν και εδώ το χιούμορ κερδίζει έδαφος λόγω σεναριακής συνθήκης, δημιουργώντας τελικά ένα αβίαστα κωμικό αποτέλεσμα που συνδιαλέγεται αρμονικά με τις «μεγάλες» συζητήσεις των χαρακτήρων.

Όταν ο Ντόνγκουα προθυμοποιηθεί να μεταφέρει την κοπέλα του στο σπίτι των γονιών της, θα εντυπωσιαστεί από το μέγεθος του οικήματος και το φροντισμένο, καταπράσινο βουνό πάνω στο οποίο βρίσκεται. Εντελώς απρόσμενα θα γνωρίσει τον πατέρα της αγαπημένης του, καθώς και την μητέρα και την αδελφή της, περνώντας μαζί τους μια ολόκληρη μέρα ανάμεσα σε συζητήσεις, γεύματα και μπόλικο αλκοόλ.

Αν τούτη είναι η πρώτη σου επαφή με τη φιλμογραφία του Νοτιοκορεάτη ίσως σε ξενίσουν αρκετά πράγματα – η παράδοξη σκηνοθεσία, η στατικότητα της πλοκής, η πρόζα των ηθοποιών. Η αλήθεια είναι πως πρόκειται για το είδος του σινεμά που είτε θα σε «πάρει» μαζί του, είτε δεν θα σε κερδίσει ποτέ, ακόμα κι αν ο Χονγκ Σανγκ-σου παραδίδει εδώ μια από τις πιο ενδιαφέρουσες, «μικρές» του ταινίες, έναν ήσυχο ύμνο στην απλότητα της καθημερινής ζωής και τις χαμηλές ταχύτητες που διέπουν την ανθρώπινη συνύπαρξη με τη φύση.

Η ταινία ξεδιπλώνεται μέσα από τη ματιά του Ντόνγκουα ο οποίος αναζητά υποσυνείδητα την έμπνευση για τα ποιήματά του στον κόσμο γύρω του, η έμπνευση όμως δεν προκύπτει από τη μια στιγμή στην άλλη και ο Ντόνγκουα πρέπει να λύσει πρώτα τα δικά του θέματα, πρωτίστως τη σχέση του με τον πατέρα του. Αποφασισμένος να διάγει μια λιτή ζωή βασισμένη στα απολύτως απαραίτητα που μπορεί να του προσφέρει η τέχνη του, η οπτική του για τη ζωή γίνεται αντικείμενο συζήτησης τόσο από εκείνον, όσο και από την οικογένεια της κοπέλας του, με μάλλον πικρές συνειδητοποιήσεις για τον ίδιο.

Ο Σανγκ-σου κινηματογραφεί ολόκληρη την ταινία σε soft focus και χαμηλή ανάλυση, παραπέμποντας στην παραδοχή του Ντόνγκουα ότι προτιμά να (από)δέχεται τον κόσμο όπως τον βλέπει χωρίς τα γυαλιά μυωπίας του, κάπως θολό και μυστήριο. Την ίδια στιγμή η προσέγγιση αυτή δεν βρίσκεται μακριά από τη πραγματιστική νωχελικότητα που χαρακτηρίζει την καθημερινή ζωή. Τα οικογενειακά γεύματα, η φροντίδα του κοτετσιού, ένα τσιγάρο στην αυλή και το αγνάντεμα ενός γαλήνιου ηλιοβασιλέματος, όλα αποτελούν διαφορετικές πτυχές των κοινών εμπειριών που άλλοτε μοιραζόμαστε και άλλοτε απολαμβάνουμε μόνοι μας.

Εδώ η ουσία συγκεντρώνεται στο τρίτο act της ταινίας, κατά τη διάρκεια ενός γεύματος που ξεκινάει το μεσημέρι και τελειώνει το βράδυ, ενώ παράλληλα ξεχωρίζουν και οι διαφορετικές τοποθετήσεις του κάθε ήρωα απέναντι σε βασικές συνιστώσες της ζωής όπως τα επαγγελματικά, οι σχέσεις μας με τους γονείς μας και τελικά η ιδέα που έχει ο καθένας για την ατομικότητα της ύπαρξής του. Ο Σανγκ- σου επιβεβαιώνει ότι τα πάντα είναι σχετικά και δεδομένα ρευστά και πως οι άνθρωποι αλλάζουν, γιατί αυτή είναι η ανθρώπινη μοίρα.

Το «Τι Σου Λέει Αυτή η Φύση» είναι μια ταινία που «παίζει» με τις διαφορετικές χρήσεις της λέξης – Φύση και ανθρώπινη φύση – προκειμένου να αποπειραθεί μια απάντηση για τα ενωτικά υλικά των ανθρώπινων σχέσεων. Αν κρίνουμε από τους τίτλους τέλους και ο Χονγκ Σανγ-σου ακόμα το ψάχνει.