Έχει ήδη 8 (!) βραβεία στις Κάννες και τρία Σεζάρ, μεταξύ (πολλών) άλλων βραβεύσεων. Για κάποιους είναι παιδί και καλλιτέχνης-θαύμα, για άλλους δεν έχει κάνει καλή ταινία ποτέ. Τώρα υπαινίσσεται ότι το σινεμά μπορεί και να έχει τελειώσει γι' αυτόν.
Ο Κεμπεκουά νεαρός δημιουργός δεν είναι τυχαία περίπτωση. Ντεμπουτάρισε...20 χρονών με το «Σκότωσα τη Μητέρα μου», όλος ο κόσμος μιλούσε γι΄ αυτόν. Μπορεί το ένα, μπορεί το άλλο, αλλά δεν είναι εύκολα πράγματα αυτά. Είναι ενδυματολόγος, μοντέρ, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, παραγωγός, ηθοποιός. Δεν τα κάνεις όλα αυτά, σε (τουλάχιστον) ανεκτό επίπεδο επειδή οι δημόσιες σχέσεις σου είναι καλές ή επειδή σε «παίζει» το σύστημα. Ο Ντολάν είναι αναμφισβήτητα «κάτι» στο σινεμά του 21ου αιώνα. Κι ακόμα κι αν δεν μπορείς να τελειώσεις έργο του, οφείλεις να το παραδεχθείς. Τώρα όμως δηλώνει αδιάθετος για σινεμά.
«Δεν θέλω στ' αλήθεια να κάνω άλλο αυτή τη δουλειά. Κουράστηκα. Είμαστε στο 2022 και ο κόσμος έχει αλλάξει δραστικά. Σε αυτόν τον κόσμο δεν αισθάνομαι αναγκαιότητα να πω ιστορίες και να συσχετιστώ με την εποχή. Θέλω να πάρω χρόνο με τους φίλους και την οικογένειά μου. Θα κάνω διαφημιστικά και θα χτίσω ένα εξοχικό με τα λεφτά που θα μαζέψω. Δεν το λέω καθόλου θλιμμένα. Απλώς θέλω κάτι άλλο, άλλες εμπειρίες.»
Για την ώρα, ωστόσο, ο Ντολάν έχει έτοιμη μια μίνι σειρά, το «La nuit où Laurier Gaudreault s’est réveillé», που βγαίνει σε Καναδά και Γαλλία την ερχόμενη εβδομάδα. Πώς θα είναι, τί θα είναι, ίσως παίξει ρόλο στην συνέχεια των αποφάσεων του δημιουργού του «Ο Τομ στη Φάρμα», του «Λόρενς για Πάντα» και του «Ακριβώς το Τέλος του Κόσμου». Θα κόψει άραγε το σινεμά σαν κακή συνήθεια; Ή απλώς θέλει χαλαρώσει, να ξεκουραστεί, «να πάρει τον χρόνο του», να ζήσει αυτά που δεδομένα έχασε όντας πολυγραφότατος τα τελευταία 13 χρόνια και να επιστρέψει όταν και άμα; Ο χρόνος και η ζωή είναι σοβαρά εξυπνότερα από εμάς, θα δείξουν. Ένας δημιουργός της οξύνοιάς του πάντως, χρειάζεται.









