Ο συγγραφέας του «Fight Club» λέει ότι η κινέζικη λογοκρισία έφερε το έργο κοντύτερα στο βιβλίο του

Μόλις χθες διαβάζαμε την ιστορία του πώς η κινεζική λογοκρισία δεν πολυκόπτεται για την ακεραιότητα ενός καλλιτεχνικού έργου όσο για την «κοινωνική υγιεινή» των επίπτώσεων του. Ας θυμίσουμε από το χθεσινό μας άρθρο, ότι πλέον αυτά που θυμάστε να συμβαίνουν στο φινάλε της ταινίας του 1999 να τα ξεχάσετε, λίγο πριν τις εκρήξεις πέφτει μαύρο και ένας μεσότιτλος ενημερώνει για το τι πραγματικά συνέβη στον χαρακτήρα του Νόρτον.

Ωστόσο, το κακό που βρήκε την ταινία της 20th Century Fox (που τώρα πια ανήκει στην Disney που ως γνωστόν με τη σειρά της δεν κόπτεται για τον κατάλογο της Fox), βρήκε έναν νευρικό «υποστηρικτή» στο πρόσωπο του συγγραφέα του βιβλίου, Τσακ Πόλανικ. Ο 62χρονος δημιουργός ξεκίνησε μια σειρά δηλώσεων κάπως έτσι: «Είδατε αυτή τη μ@λ@κία; Αυτό είναι ΣΟΥΠΕΡ τέλειο!! Όλοι τελειώνουν όμορφα στην Κίνα», είπε, θα έλεγες κάπως, διφορούμενα. [spoiler] «O Tάιλερ και η συμμορία όλοι συνελήφθησαν. Δικάστηκε και καταδικάστηκε σε εισαγωγή σε φρενοκομείο. Πόσο τέλεια. Δεν είχα ιδέα! Η δικαιοσύνη πάντα κερδίζει. Τίποτα δεν ανατινάχθηκε. Τέλος».

Σε επόμενη συνέντευξή του (μα πότε πρόλαβε;) δήλωσε ότι το εναλλακτικό τέλος των Κινέζων είναι πάντως κάπως κοντύτερα στο πώς τελειώνει το βιβλίο του, καθώς κι εκεί εκρήξεις δεν συμβαίνουν αλλά για άλλον λόγο από τον κινέζικο. «Είναι ειρωνικό που η αλλαγή του φινάλε της ταινίας το ευθυγραμμίζει σχεδόν εντελώς με το δικό μου παρά με του Φίντσερ που ήταν πιο θεαματικό. Οι Κινέζοι κατά κάποιον τρόπο έφεραν την ταινία κοντύτερα στο βιβλίο».

Εν συνεχεία ο Πόλανικ δεν μπορεί παρά να δει την κρουστή ειρωνεία. «Τα βιβλία μου είναι αγρίως απαγορευμένα σε πολλές Πολιτείες των ΗΠΑ. Στις φυλακές του Τέξας ας πούμε δεν υπάρχουν στην βιβλιοθήκη. Πολλά σχολεία, δημόσια και ιδιωτικά, αρνούνται να τα περιλαμβάνουν στις βιβλιοθήκες τους. Και είναι πρόβλημα μόνο τώρα που η Κίνα λογοκρίνει την ταινία;»

Εντάξει Τσακ, δεν σε λες και Νίκο Πιλάβιο ή και Ευγένιο Τριβιζά (ουπς, εδώ δεν τα καίγαμε αυτουνού του τελευταίου σαν από καιρό έτοιμοι για Ναζί στην εξουσία;), όμως ένα σημείο το παίρνεις. Βολεύτηκαν αρκετοί για κριτική της ανελεύθερης Κίνας ενώ σε πολλά δεν διαφέρουμε όσο θα θέλαμε.

Ποτέ δεν παύει να έχει πλάκα (και) η κινηματογραφική ειδησεογραφία.