Βιβλίο και ταινία οδήγησαν σε ανελέητο κυνήγι καρχαρία στην δεκαετία του '70.
Ο Στίβεν Σπίλμπεργκ μίλησε στο BBC για την εκτυλφωτική καριέρα του, με αφορμή τους «Fabelmans». Μίλησε για πολλά και διάφορα, όμως το Hollywood Reporter σε άρθρο του στάθηκε στην ειδική αναφορά στα «Σαγόνια του Καρχαρία». Η ταινία ναι μεν καθιέρωσε μεμιάς τον 27χρονο Σπίλμπεργκ, βεβαίως σήμερα καταχωρείται στις βασικές δημιουργίες του αμερικανικού σινεμά, αλλά υπήρχε και παρενέργεια, απόνερο κι αυτή της μανίας για ένα έργο, κατάσταση όχι τόσο συνήθη εκείνα τα χρόνια.
Ο Σπίλμπεργκ έχει γνωστό φόβο για τους καρχαρίες, εντούτοις λυπάται εγκάρδια για το γεγονός ότι το αμόκ για την ταινία ενέπνευσε χιλιάδες ψαράδες να πάρουν τις τράτες τους και να βγουν για καρχαροθηρία. Η οποία έλαβε μάλιστα τέτοιες διαστάσεις (κάτι σαν «έκρηξη τεστοστερόνης» το περιγράφουν επιστήμονες) που οδήγησε σε σοβαρή μείωση των αριθμών του είδους στην Δυτική Ακτή των ΗΠΑ!
Το βιβλίο του 1974 υπέγραψε ο Πίτερ Μπέντσλι, ο οποίος έχει απολογηθεί για το αποτέλεσμα της δημοτικότητας του βιβλίου του. Οι καρχαρίες κατοχυρώθηκαν στην λαϊκή συνείδηση σαν ανθρωποφάγοι και αυτό αφαίρεσε και την όποια ενοχή από τους ψαράδες. «Οι καρχαρίες δεν στοχεύουν στον άνθρωπο και σίγουρα δεν κρατάνε βεντέτες. Δεν υπάρχει περιπλανώμενος καρχαρίας που ορέγεται ανθρώπινη σάρκα και η αλήθεια είναι ότι σπάνια καρχαρίας δαγκώνει δεύτερη φορά άνθρωπο, αφού η σάρκα μας δεν τον προσελκύει», λένε οι επιστήμονες.
Αργήσατε, τώρα η τρομάρα (και μερικές ταινίες και γεγονότα ακόμα) είναι για πάντα στο μυαλό μας.









