Τζον Σάξον (1935-2020): Αντίο στον σκληρό του Μπρούκλιν - cinemagazine.gr
12:59
27/7

Τζον Σάξον (1935-2020): Αντίο στον σκληρό του Μπρούκλιν

Ένας ακαταπόνητος εργάτης και μόνιμα περαστικός από όλα σχεδόν τα κινηματογραφικά είδη με δεκάδες χαρακτηριστικούς ρόλους («Enter the Dragon», «Ο Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες»), έφυγε στα 84.

Από τον Τάσο Μελεμενίδη

Στη μεγάλη γενιά των character actors που απλώθηκε σε τηλεόραση και κινηματογράφο από τη δεκαετία του 50 και έπειτα, άνηκε ο Τζον Σάξον που έφυγε το Σάββατο σε ηλικία 84 ετών, σύμφωνα με την ανακοίνωση της οικογένειάς του στο Hollywood Reporter. Ηθοποιός με χαμαιλεόντιες ικανότητες, που μπορούσε να προσαρμοστεί πανεύκολα στο είδος της ταινίας που υπηρετούσε, στην εθνικότητα και το στυλ του κάθε χαρακτήρα παρέμεινε για χρόνια μια από τις χαρακτηριστικές «φάτσες» που όσοι έβλεπαν φιλμ της δεκαετίας του 60 ως τα 90s σε κινηματογράφο και βιντεοκασέτες, σίγουρα θα θυμούνται. 

Ξεκίνησε ως εφηβικό είδωλο στη δεκαετία του 50 με ίδιο ατζέντη με αυτόν των Ροκ Χάντσον και Ταμπ Χάντερ, ο Σάξον προωθήθηκε σε ταινίες όπως τα «Pretty Baby», «Summer Love», «The Reluctant Debutante», κερδίζοντας Χρυσή Σφαίρα το 1958 ως Most Promising Newcomer Male. Άλλαξε γρήγορα πεδίο και στα 60s είχε αξιομνημόνευτους ρόλους σε γουέστερν όπως το «Unforgiven» του Τζον Χιούστον, ενώ προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα το 1966 παίζοντας στον Μάρλον Μπράντο στο «Appaloosa». 

Ήταν η τελευταία επαφή του με τα «μεγάλα βραβεία» με τον ίδιο να δηλώνει από τότε πως τον ενδιέφερε να δουλεύει πολύ και ερμηνεύσει μια μεγάλη ποικιλία ρόλων. Το  βιογραφικό του δείχνει πως πέτυχε αυτό που ήθελε, έχοντας γύρω στα 200 ερμηνευτικά credits σε σινεμά και τηλεόραση, μεταξύ αυτών γνωστά περάσματα από ταινίες όπως το «Black Christmas», το «Enter the Dragon» δίπλα στον Μπρους Λι αλλά και τρεις συνολικά «Εφιάλτες στο Δρόμο με τις Λεύκες». 

Μεγαλωμένος στο Μπρούκλιν δήλωσε κάποτε πως «ήταν ένα σκληρό μέρος για να μεγαλώνεις καθώς σου μάθαινε τα πάντα για την επιβίωση και αν ήσουν όντως φιλόδοξος σου μάθαινε να θέλεις να γίνεις καλύτερος», κάτι που αντανακλούσε τη σχέση του με την υποκριτική και την ανάγκη του να διερευνήσει πολλούς διαφορετικούς χαρακτήρες μέσω αυτής.