Τρέιλερ για τον αποκατεστημένο «Caligula: The Ultimate Cut»!

Ο «Καλιγούλας» είναι μια από τις πιο ιστορικές, «τερατώδεις» παραγωγές της ιστορίας του σινεμά, αν όχι, λόγω αλμυρού θεάματος, η διασημότερη. Οι ιστορίες που την ακολουθούν είναι περισσότερες από την ποταμιαία της διάρκεια, τους θρύλους, τους καβγάδες, το περιστασιακά σπουδαίο επιτελείο της και, φυσικά, την περίφημη σύγκρουση «οράματος» ανάμεσα στον επιλεχθέντα σκηνοθέτη Τίντο Μπρας και τον παραγωγό της, τον Μπομπ Γκουτσιόνε, περίφημο ιδιοκτήτη του περιοδικού Penthouse. Ο πρώτος ήθελε να κάνει ταινία. Ο δεύτερος ήθελε να κάνει «κάτι άλλο».

Διαβόητη για τις σκηνές πραγματικού σεξ, για την απορία όσων την είδαμε διερωτώμενοι τι δουλειά είχε ο Τζον Γκίλγκουντ και ο Πίτερ Ο' Τουλ σε δαύτη, για τις απαγορεύσεις προβολής της περίπου παντού, για την με το έτσι θέλω διανομή της από τον ίδιο τον Γκουτσιόνε στις ΗΠΑ, για την τελική εμπορική της επιτυχία (αναλογικά με το τέρας που είναι), για τις κόπιες «άνευ σεξ» που κυκλοφόρησαν σε διάφορα μέρη του κόσμου. Ο Τίντο Μπρας έχασε την ταινία από τα χέρια του, ο Γκουτσιόνε γύρισε κι έβαλε ό,τι ήθελε-όπου ήθελε, ο Μπρας την αποκήρυξε και ο Γκουτσιόνε ανακήρυξε εαυτόν σκηνοθέτη.

Σώζεται αυτό το πράγμα; Κι όμως ναι. Ή έτσι οραματίστηκε ο Τόμας Νέγκοβαν που από 100 ώρες υλικού ανασύστησε ένα νέο πρακτικά cut 173 λεπτών, με νέο σάουντρακ (Τρόι Στέρλινγκ Νις), νέο πρόλογο (με εικονογράφηση του Ντέιβ ΜαΚίν) και μια αφήγηση που θεωρητικά στέκει. Έχει τρέιλερ και στις 16 Αυγούστου, οποία συγκίνηση, ξαναβγαίνει στις αίθουσες των ΗΠΑ.

Πώς να το πάρουμε αυτό; Έλα ντε. Αυτή δεν είναι η ταινία του Μπρας, σίγουρα δεν θα είναι η ταινία του Γκουτσιόνε (που ήθελε κάμποση κανονική τσόντα μέσα). Είναι ένα υβρίδιο, μια ανασύσταση ταινίας, μια σινεφίλ είσοδος στο ζαχαροπλαστείο για έναν σκηνοθέτη/μοντέρ που βρίσκει τα κομμάτια, φαντάζεται ένα σενάριο σύνδεσής τους και αναδημιουργεί ένα νέο σύνολο. Δεν ξέρω πόση βαρύτητα μπορεί να έχει κάτι τέτοιο, με την έννοια ότι δεν μπορούμε να μιλήσουμε για αναθεώρηση μιας ταινίας, πρακτικά θα είναι μια άλλη ταινία. Ωστόσο, με πολλή περιέργεια ομολογουμένως, θα το επισκεφθούμε, χειροκροτώντας όρθιοι αν μη τι άλλο την σχολαστικότητα και την πίστη ενός ανθρώπου που όχι μόνο ξαναφτιάχνει μια ταινία, αλλά αποκαθιστά κιόλας τις σχεδόν 50χρονες εικόνες της. Αυτές, στο τρέιλερ που ακολουθεί, όντως εντυπωσιάζουν.