Πλησιάζει ο τρανς-ανθρωπισμός του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ στο «Crimes of the Future»

Έχει να εμφανιστεί από το αδίκως κλεισοπόρτικο «Maps to the Stars» (2014). H επιστροφή του, στην χρονιά που θα τον φέρει στο κατώφλι λίγο πριν τα 80 του, θα είναι επιστροφή σε ένα σενάριο που έχει γράψει προς 20ετίας, ένα σενάριο πολιτικού σωματικού τρόμου, σε μια εποχή που ήταν ανάμεσα στο «EXistenZ» και το σπουδαίο «Spider», την περίοδο δηλαδή προτού κι ο ίδιος μετεξελιχθεί στον -εμφανισιακά- ηπιότερο σκηνοθέτη των '00ς και της συνέχειας.

Στην ταινία πρωταγωνιστούν η Λεά Σεϊντού, η Κρίστεν Στιούαρτ, ο Βίγκο Μόρτενσεν, ο Ντον ΜακΚέλαρ (συγκίνηση για τους παλαιότερους εδώ) και πολλοί ακόμα, ανάμεσα στους οποίους και Έλληνες ηθοποιοί και μια παρουσία που ευτυχεί εδώ την οικογένεια του cinemagazine. Εν καιρώ όλα αυτά.

Η ιστορία εκτυλίσσεται σε ένα μέλλον στο οποίο οι άνθρωποι δεν αισθάνονται φυσικό πόνο και όπως λέει η Κρίστεν Στιούαρτ, «το σεξ έχει αλλάξει κάπως και μια νέα τέχνη έχει ξεφυτρώσει. Ο Βίγκο είναι ένας performance artist, τον οποίο ερωτεύομαι και η Λεά Σεϊντού είναι η παρτενέρ του που έχει τατουάζ το είδος της τέχνης που παράγει ο Μόρτενσεν».

Ο Κρόνενμπεργκ λέει ότι πέρασε μια φάση που δεν αναγνώριζε αυτό που είχε γράψει 20 χρόνια πριν και σοκαρίστηκε όταν άκουσε την Στιούαρτ να εκφωνεί τον διάλογο. «Θεέ μου είναι ένα ζωντανό ον τώρα, εκτός ελέγχου, έχει τη ζωή του και την αναλαμβάνει εδώ μπροστά μου», λέει.

Το μόνο ξαναγράψιμο που βασικά έκανε ήταν σχετικό με τις τοποθεσίες, όχι τους χαρακτήρες (ευτυχώς από μια πλευρά που δεν έχουμε κινηθεί θεαματικά προς τον horror φουτουρισμό του Ντέιβιντ) και τον διάλογο. «Πάντως πολλά από τα πράγματα που είχα γράψει με κλόνιζαν για το πώς θα κατάφερναν να λειτουργήσουν», ισχυρίζεται.

Να θυμίσουμε ότι η επίσημη σύνοψη μιλά για ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον στο οποίο ο άνθρωπος μαθαίνει να προσαρμόζεται στο συνθετικό περιβάλλον. Η εξέλιξη αυτή μεταμορφώνει τον άνθρωπο αλλάζοντας το βιολογικό του προφίλ. Ενώ κάποιοι εναγκαλίζονται τον τρανς-ουμανισμό, άλλοι επιχειρούν να τον αστυνομεύσουν. Όμως το «Σύνδρομο Επιταχυνόμενης Εξέλιξης» εξαπλώνεται γρήγορα. Ένας performance artist το αποδέχεται πλήρως, βγάζοντας νέα, απρόσμενα όργανα διάσπαρτα στο κορμί του. Η παρτενέρ του κι αυτός έχουν μετατρέψει την αφαίρεση των οργάνων αυτών σε θέαμα που επιδεικνύεται στο θέατρο σε πραγματικό χρόνο. Όμως η κυβέρνηση και η υποκουλτούρα τον πιέζουν σε μια performance που δεν περιμένει κανείς.

Υπάρχει περίπτωση κάποιος ακόλουθος του δημιουργού να μην βρίσκεται σε προχωρημένο delirium tremens από την σύνοψη αυτή, άραγε; Θεωρητικά η ταινία ετοιμάζεται για τις επόμενες Κάννες, ενώ έχει ήδη ημερομηνία Ιουνίου 2022.