Ανοιχτή επιστολή διαμαρτυρίας καλλιτεχνών καταδικάζει την «σιωπή» της Μπερλινάλε

Δεν θα έλεγες ότι σαλπάρει σε ήρεμα νερά η φετινή διοργάνωση του Φεστιβάλ Βερολίνου. Αντιθέτως, μάλλον θαλασσοδέρνεται. Κι αυτό όχι ιδιαίτερα για τις...ταινίες και τους καλλιτέχνες που παρουσιάζονται, αλλά για την τρέχουσα υπόθεση της πολιτικής στάσης και πώς αυτή τελείται από διαφορετικές νοοτροπίες. Κι όπως είναι φυσικό, δεν θα συνέβαιναν μόνο στην Ελλάδα τα φαινόμενα. Οι «αποδώ», που δεν συμπεριφέρονται όπως θέλουν οι «αποκεί», είναι απολιτικοί και λογοκριτές, ενώ τούμπαλιν ιδωμένο οι δεύτεροι είναι κοινωνικά ευαίσθητοι, πολιτικά εμβριθείς, ενδεχομένως και αληθινοί κοινωνικοί επαναστάτες. Γενικώς τσακωνόμαστε αγρίως. Και η διαμάχη μας, λογικά, γεννά με την σειρά της μια νέα μεταξύ εκείνων που θα πλακώνονται για το ποιος το κάνει σωστά και ποιος απολαμβάνει τα προνόμιά του και βολεύεται. Και πάει λέγοντας. Είμαστε στην σωστή θέση προς μια διαρκή επιδείνωση. Εντροπία θα έλεγε κάποιος. Σωστά και πάλι.

Η επιστολή της Τρίσια Τατλ, καλλιτεχνικής διευθύντριας της Μπερλινάλε, (περισσότερα εδώ), δεν φαίνεται να έπιασε τόπο παρά μόνο...στους αποδώ. Όπως άλλωστε αναμενόταν. Οι αποκεί συνέταξαν ανοιχτή επιστολή διαμαρτυρίας προς την διοργάνωση, μιλώντας για «σιωπή», για «λογοκρισία», για ένα φεστιβάλ που έχει αποτύχει να εκπληρώσει τις απαιτήσεις της καλλιτεχνικής κοινότητας, βγάζοντας μια δήλωση «υποστηρικτική στο παλαιστινιακό δικαίωμα για τη ζωή, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία. Μια δήλωση που θα καταδικάζει την διαρκούσα γενοκτονία των Παλαιστινίων από το Ισραήλ, μια διοργάνωση που θα στηρίζει το δικαίωμα των καλλιτεχνών να μιλούν δίχως περιορισμό υπέρ των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων.»

Την επιστολή υπογράφουν πάνω από 80 καλλιτέχνες, ανάμεσά τους οι Τίλντα Σουίντον, περυσινή πρόεδρος, ο Μάικ Λι, ο Άνταμ ΜακΚέι, ο Μπράιαν Κοξ, η Ναν Γκόλντιν, ο Πίτερ Μάλαν, ο Μιγκέλ Γκόμες, ο Χαβιέ Μπαρδέμ, ο Φερνάντο Μεϊρέγιες, η Αριάν Λαμπέντ, ο Λούκας Ντοντ, η Αγγελική Παπούλια και πολλοί άλλοι.

«Γράφουμε ως εργάτες του σινεμά, ως πρώην και νυν συμμέτοχοι της Μπερλινάλε, που απαιτούμε από την βιομηχανία μας να αρνείται την συνενοχή στην τρομερή βία που εξακολουθεί να εξαπολύεται ενάντια στους Παλαιστινίους. Είμαστε ανήσυχοι για την εμπλοκή της Μπερλινάλε στην λογοκρισία καλλιτεχνών που εναντιώνονται στην συνεχιζόμενη γενοκτονία των Παλαιστινίων από τους Ισραηλινούς στην Γάζα και τον ρόλο-κλειδί του γερμανικού κράτους σε αυτό. [...]

«Αντιτιθέμεθα πλήρως στην δήλωση του προέδρου της Κριτικής Επιτροπής φέτος, Βιμ Βέντερς, ότι 'το να κάνεις ταινίες είναι το αντίθετο της πολιτικής'. Τα δύο δεν μπορούν να διαχωριστούν. Είμαστε βαθύτατα ανήσυχοι που το κρατικώς επιχορηγούμενο φεστιβάλ συμβάλλει σε αυτό που η Αϊρίν Καν, η Ειδική Εισηγήτρια των Ηνωμένων Εθνών επί θεμάτων Ελεθυθερίας Έκφρασης και Άποψης, κατονόμασε ως πάγωμα της δημόσιας συμμετοχής και συρρίκνωση της συνδιαλλαγής στο ακαδημαϊκό περιβάλλον και τις Τέχνες.»

«[...] Το κλίμα αλλάζει στο διεθνές κινηματογραφικό στερέωμα. Πολλά φεστιβάλ ενθαρρύνουν και στηρίζουν το πολιτισμικό μποϊκοτάζ του ισραηλινού απάρτχαϊντ [...] Παραπάνω από 5 χιλιάδες εργαζόμενοι στον χώρο μας, ανάμεσά τους διεθνώς αναγνωρισμένες μορφές, έχουν ανακοινώσει την άρνησή τους να συνεργαστούν με συνένοχες ισραηλινές εταιρείες και θεσμούς.»

Ολόκληρη την δήλωση των διαμαρτυρόμενων καλλιτεχνών μπορείτε να την βρείτε εδώ.