Το Τραγούδι της Μικρής Φάλαινας

Η ταινία κινουμένων σχεδίων «Το Τραγούδι της Μικρής Φάλαινας» του Ρεζά Μεμάρι επιχειρεί να μετατρέψει την οικολογική ανησυχία σε ένα κινηματογραφικό υβρίδιο παραμυθιού ενηλικίωσης και θαλάσσιας μυθολογίας. Στον πυρήνα της βρίσκεται ο Βίνσεντ, μια νεαρή μεγάπτερη φάλαινα, που καλείται να ανακαλύψει ένα χαμένο τραγούδι που θα αποκαταστήσει την ισορροπία του ωκεανού και θα τον κάνει αντάξιο κληρονόμο του θρυλικού πατέρα του.

Η αφήγηση κινείται σε γνώριμα μονοπάτια του σύγχρονου οικογενειακού animation, ένας ορφανός ήρωας, το εσωτερικό οικογενειακό τραύμα, μία αποστολή σωτηρίας και μια περιβαλλοντική απειλή που εδώ αποκτά σχεδόν μεταφυσικές διαστάσεις. Παρά τη σαφήνεια της δραματουργικής βάσης και την ευαίσθητη προσέγγιση των θεμάτων της, το «τραγούδι» στηρίζεται περισσότερο στην πρόθεση παρά στην αφηγηματική πρωτοτυπία.

Η ταινία ξεχωρίζει για τη θαλάσσια ατμόσφαιρά της, παρουσιάζοντας έναν βυθό που λειτουργεί ως χώρος μνήμης και απειλής, αλλά και για τη μουσική της προσέγγιση (με την υπογραφή του Ισλανδού τραγουδοποιού Ασγκέιρ) που ενισχύει τον μελαγχολικό, σχεδόν ονειρικό τόνο της αφήγησης. Ωστόσο, δεν ξεφεύγει α λα «Flow» από την αισθητική και την επιβεβλημένη οικειότητα που έχουν υποδείξει τα καθιερωμένα πρότυπα των Ντίσνεϊ και Pixar.

Οι μικροί θεατές θα απολαύσουν το φαντασμαγορικό υποβρύχιο θέαμα και την περιπέτεια, ενώ η οικολογική διάσταση λειτουργεί ως εύληπτο υπόστρωμα ευαισθητοποίησης. Για τους ενήλικες συνοδούς, όμως, το «τραγούδι» αυτό ενδέχεται να ηχήσει λιγότερο ουσιαστικό απ’ όσο υπόσχεται.