[Κριτική] Ο Τζο Κάρναχαν επιστρέφει στη φόρμα με το «The Rip»

Μια ομάδα αστυνομικών, που προσπαθεί ακόμα να συνέλθει από την εν ψυχρώ δολοφονία της αρχηγού τους από αγνώστους, λαμβάνει την πληροφορία πως σε ένα συγκεκριμένο σπίτι κρύβεται ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, το οποίο ανήκει στα καρτέλ. Όταν επισκέπτονται το σπίτι αυτό, ανακαλύπτουν πως το ποσό είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ ό,τι φαντάζονταν και αγγίζει τα 20 εκατομμύρια δολάρια. Αν και μπαίνουν στον πειρασμό να τα κρατήσουν για τους εαυτούς τους, ο διοικητής τους (Ματ Ντέιμον) διατάζει να ακολουθήσουν το πρωτόκολλο και να τα μετρήσουν επί τόπου. Ενώ, όμως, γίνεται η καταμέτρηση άγνωστοι επιτίθενται στο οίκημα και η ομάδα βρίσκεται πολιορκημένη. Τώρα πρέπει να αγωνιστούν για την επιβίωσή τους, να ανακαλύψουν ποιοι είναι αυτοί που τους επιτέθηκαν και να ξετρυπώσουν το «καρφί» ανάμεσά τους.

Περίπου είκοσι χρόνια πριν, ο Τζο Κάρναχαν ήταν ένας από τους πιο υποσχόμενους νέους σκηνοθέτες του αμερικανικού σινεμά. Οι ταινίες του «Narc» (2002) και «Smokin’ Aces» (2006), επηρεασμένες από τη σχολή Ταραντίνο, φανέρωναν έναν σκηνοθέτη με ενδιαφέρουσα αισθητική πρόταση για το είδος του αστυνομικού θρίλερ. Παραβλέποντας το αδιάφορο «The A- Team» (2010), ο Κάρναχαν συνέχισε σε καλό δρόμο με την περιπέτεια επιβίωσης «The Grey» (2011), μια από τις καλύτερες ταινίες με πρωταγωνιστή τον Λίαμ Νίσον της μετά «Taken» εποχής. Έκτοτε, δυστυχώς, ο σκηνοθέτης παραδίδει στην καλύτερη περίπτωση τίμιες αντιγραφές αγαπημένων ταινιών του παρελθόντος (το χαβαλεδιάρικο «Copshop» που παραπέμπει στο «Assault on Precinct 13» του Τζον Κάρπεντερ), στη χειρότερη αδιάφορα φιλμ δράσης που προορίζονται απευθείας για οικιακή κατανάλωση (χαρακτηριστικό παράδειγμα το περυσινό «Shadow Force»).

Enter Ματ Ντέιμον και Μπεν Άφλεκ, με την εταιρεία τους Artists Equity, οι οποίοι, σε συνεργασία με το Netflix, έδωσαν στέγη στο πιο φιλόδοξο εγχείρημα του Κάρναχαν εδώ και δεκαετίες. Με το «The Rip», ο Αμερικανός σκηνοθέτης επιστρέφει στο βίαιο, σκληροτράχηλο νέο-νουάρ αστυνομικό θρίλερ που τον ανέδειξε, κάνοντας την πιο κοντινή στο «Narc» ταινία του. Διεφθαρμένοι αστυνομικοί, χαρακτήρες που πασχίζουν να διατηρήσουν τις ηθικές τους αξίες σε έναν κόσμο που μοιάζει να προτρέπει διαρκώς προς το αντίθετο, φιλίες που δοκιμάζονται, η εμπιστοσύνη που μοιάζει με άγνωστη λέξη και η εγκληματικότητα ως μοναδική επιλογή μιας ορισμένης κοινωνικής ομάδας που είναι καταδικασμένη να ζει στο περιθώριο: η νέα ταινία του Κάρναχαν είναι ζοφερή, μπάζει τον θεατή σε έναν κόσμο βίας, καχυποψίας και προδοσίας και αρνείται να προσφέρει λύτρωση στο μεγαλύτερο μέρος της.

Όταν, τελικά, το κάνει, φλερτάρει λίγο με το διδακτισμό και το μελόδραμα, ευτυχώς όμως το σενάριο δεν κατρακυλά ποτέ εντελώς προς τα εκεί. Αντίθετα, αφιερώνει χρόνο στο να σκιαγραφήσει τους χαρακτήρες προσεκτικά, προσδίδει πινελιές ενδιαφέροντος ακόμα και σε εντελώς δευτερεύοντες χαρακτήρες και πετυχαίνει να φιλοτεχνήσει το διόλου κολακευτικό πορτρέτο μιας χώρας σε πόλεμο με τον εαυτό της. Οι Ντέιμον και Άφλεκ είναι σε φόρμα, έχουν εμφανώς πιστέψει στο φιλμ, η χημεία μεταξύ τους είναι αυτονόητη λόγω της μακροχρόνιας φιλίας που τους συνδέει και εκτός οθόνης, ενώ το υποστηρικτικό καστ είναι επίσης εξαιρετικό, περιλαμβάνοντας την Τεγιάνα Τέιλορ («One Battle After Another»), τον Στίβεν Γιουν («Minari», «Beef»), τον Τζέισον Κλαρκ και άλλους.

Το «The Rip» είναι ένα στρωτό αστυνομικό θρίλερ που θα ικανοποιήσει τους λάτρεις του είδους. Μοναδικό μας παράπονο είναι ότι η συγκεκριμένη ταινία δεν κυκλοφόρησε ποτέ στις αίθουσες, αλλά βγήκε απευθείας στην πλατφόρμα του Netflix. Είναι γεγονός ότι εδώ και χρόνια το χολιγουντιανό σινεμά μεσαίου προϋπολογισμού τείνει να εξοριστεί από τις αίθουσες στις πλατφόρμες, όμως το νέο φιλμ του Τζο Κάρναχαν και εισιτήρια θα έκοβε και καλές κριτικές θα έπαιρνε. Είναι κρίμα να περιορίζεται στο streaming, όπου η πλειοψηφία των ταινιών ξεχνιέται με υπερβολικά μεγάλη ταχύτητα. Μακάρι, τουλάχιστον, το συγκεκριμένο φιλμ να αποτελέσει την εξαίρεση.

Βαθμολογία: ★★★1/2

To «The Rip» προβάλλεται ήδη στο Netflix από την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2026.