«Νονός» ή... «Idiocracy»; Οι New York Times ρώτησαν ποια ταινία αντιπροσωπεύει την αμερικανική εμπειρία

Υπάρχουν οι Τάιμς της Νέας Υόρκης, υπάρχει και η Casper Star-Tribune (υπότιτλος: η μεγαλύτερη εφημερίδα του Γουαϊόμινγκ, της πιο Ρεπουμπλικανικής Πολιτείας των ΗΠΑ - αν και η εφημερίδα, διαβάζουμε, είναι αρκετά αντικειμενική. Ό,τι και αν σημαίνει αυτό.) Γιατί το αναφέρουμε; Αν οι Τάιμς μιας ιδιαίτερα μπλε Πολιτείας διεξάγουν δημοψήφισμα, μπλε θα είναι η απαντηση. Αν ρωτάς δε «ποια κινηματογραφική ταινία αντιπροσωπεύει/συλλαμβάνει περισσότερο την αμερικανική εμπειρία σήμερα», στα 250 χρόνια από την πρώτη Ημέρα της Ανεξαρτησίας να συμπληρώσουμε, δεν θα σου απαντήσουν ποια ταινία θεωρούν καλύτερη (που πάντα είναι ο Νονός) αλλά ποια ταινία τρέμουν πως αντιπροσωπεύει την «κόκκινη» πατρίδα τους.

Οπότε λοιπόν, Idiocracy, μια μέτρια (αλλά όχι ασήμαντη) ταινία από τα χαμένα των αρχών του 2000, μια ταινία στην οποία ένας επαγγελματίας παλαιστής γίνεται Πρόεδρος των ΗΠΑ (και τον λένε Ντουέιν Ελιζόντο Μάουντεν Ντιου Χέρμπερτ Καμάτσο....), μια ταινία στην οποία το φάρμακο στα νοσοκομεία είναι τα ενεργειακά ποτά, στην οποία η «αμερικανική» γλώσσα υποβιβάζεται σε slang διάλεκτο 100 λέξεων.

Είναι σαφές ότι οι αναγνώστες της ιστορικής εφημερίδας της Νέας Υόρκης, ούτε συνεννοημένοι να ήταν, διάγουν καιρούς τεράστιας απογοήτευσης από αυτό που εκτιμούν πώς έγινε πια η χώρα τους. Για αυτούς, αναφέρουν πολλοί στον σχολιασμό τους, η ταινία δεν είναι πια μια σατιρική κωμωδία, αλλά ένα ντοκιμαντέρ.

Πίσω από το Idiocracy ήρθαν επιλογές που φαντάζουν πιο φυσιολογικές (αλλά στην ερώτηση «ποια θεωρείτε καλύτερη αμερικανική ταινία;», μάλλον), όπως ο Νονός, ο Ξένοιαστος Καβαλάρης, το American Graffiti και το Do the Right Thing, ενώ ήρθαν και πιο κλασικές επιλογές, όπως Τα Σταφύλια της Οργής, το To Kill a Mockingbird και το Network.

Ενδιαφέρον θέμα, ανάλογα ενδιαφέρον θα ήταν αν μια μεγάλη εφημερίδα της άλλης πλευράς διεξήγε ανάλογο δημοψήφισμα. Όπως ενδιαφέρον είναι να μάθουμε και τους όρους διεξαγωγής του δημοψηφίσματος, ή πώς τυγχάνει και 20 χρόνια μετά από μια τέτοια (cult) ταινία, ενδιαφέρουσα μεν, σχετικά μέτρια δε, ένα δημοψήφισμα την επαναφέρει σχεδόν συνωμοσιολογικά στην επικαιρότητα.