Οι Ονειροπόλοι

Σ' ένα απομονωμένο σπίτι τρία παιδιά φτιάχνουν τον κόσμο από την αρχή. Σκηνές και ατάκες από ταινίες και άφθονα μέτρα σάρκας γίνονται το υλικό τους. Μέσα οι ήρωες βιώνουν τη δική τους σεξουαλική επανάσταση. Έξω αγόρια και κορίτσια γεύονται το όνειρο ότι μπορούν να αλλάξουν τα πάντα. Μέσα δύο αγόρια και ένα κορίτσι πραγματώνουν τη συλλογική τους ονείρωξη. Έξω ο κόσμος αλλάζει. Μέσα συντελείται μια κοσμογονία κορμιών και φαντασιώσεων, όπου ξαφνικά όλα είναι επιτρεπτά γιατί καθαγιάζονται από ιδρώτα και πόθο.

Όσο το παρόν απλώνεται ρεαλιστικά, τόσο περισσότερο οι ήρωες γλιστρούν στη θαλπωρή της ψευδαίσθησης. Αρνούμενοι να διαχωρίσουν τον αληθινό τους εαυτό από τους ρόλους που διαρκώς υποδύονται, θα μετατρέψουν το διαμέρισμα σε θεατρική σκηνή όπου θα ενσαρκώσουν διαδοχικά τους έφηβους, τους θεατές, τους φίλους, τους εραστές. Μόλις η αυλαία πέσει, θα περάσουν από το ψέμα στην αληθινή ζωή. Θα έχουν μεγαλώσει. Η πραγματικότητα θα τους χτυπήσει την πόρτα και θα τους βγάλει στο δρόμο για να τους διδάξει την υποχρέωση καθενός απέναντι στην Ιστορία.  

Οι «Ονειροπόλοι» δε νοσταλγούν το παρελθόν, ούτε παραδίδουν μαθήματα κοινωνικοπολιτικής αφύπνισης. Υπενθυμίζουν απλώς μια δεδομένη στιγμή μέσα στο χρόνο, όπου το σεξ, ο κινηματογράφος και η επανάσταση αναμείχτηκαν σε μια πυρετική ουτοπία. Το μαεστρικό φιλμ του Μπερτολούτσι συντάσσεται γύρω από τους τρυφερούς του ήρωες σαν διακήρυξη αγάπης: Ένα ερωτικό γράμμα στην ατομική απελευθέρωση μέσω του σεξ και του σινεμά. Το υπογράφει ένας αμετανόητος, ιδεαλιστής, ρομαντικός, ηδονιστής, κινηματογραφιστής.