«Είναι τόσο βαρετό»: Η Μέριλ Στριπ κατακρίνει τη «μαρβελοποίηση» του σινεμά

Μπορεί οι τελευταίες ταινίες της Marvel να δείχνουν πως η εταιρεία χάνει την εμπορική δυναμική που είχε από το 2008 και μετά, όμως η νοοτροπία που έφερε το franchise στην κινηματογραφική βιομηχανία κάθε άλλο παρά εκλείπει. Οι απλοϊκοί χαρακτήρες, οι ξεκάθαροι ρόλοι καλών και κακών, τα comic relief στοιχεία έχουν γίνει αναπόσπαστα στοιχεία κάθε μοντέρνου χολιγουντιανού μπλοκμπάστερ σχεδόν. Θέση κατά αυτού του φαινομένου πήρε η Μέριλ Στριπ, η οποία σε συνέντευξή της υποστήριξε πως η «μαρβελοποίηση» του σινεμά έχει αντικαταστήσει τους σύνθετους χαρακτήρες της πραγματικής ζωής και του καλού κινηματογράφου με απλοϊκούς, σχηματικούς χαρακτήρες – καρικατούρες. Η ίδια, όπως είπε, προτιμά ταινίες όπου τόσο οι πρωταγωνιστές όσο και οι ανταγωνιστές έχουν ενδιαφέρον, ειδικά αν οι ήρωες έχουν ελαττώματα και οι «κακοί» είναι γοητευτικοί.

«Το σινεμά τείνει να μαρβελοποιηθεί. Έχουμε καλούς και κακούς, και είναι τόσο βαρετό. Το ενδιαφέρον στη ζωή είναι ότι οι ήρωες έχουν ελαττώματα και οι κακοί είναι ανθρώπινοι κι ενδιαφέροντες και έχουν δικές τους δυνάμεις. Αυτό μου αρέσει σε αυτήν την ταινία (αναφέρεται στο «The Devil Wears Prada 2»). Είναι πιο άτακτη» ανέφερε χαρακτηριστικά η Στριπ. Και δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε επί της αρχής μαζί της – έστω κι αν δεν μας άρεσε το φιλμ του Ντέιβιντ Φράνκελ.

Φυσικά θαρραλέοι δημιουργοί υπάρχουν και θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν, στις μέρες μας όμως στρέφονται προς το ανεξάρτητο ή χαμηλού κόστους σινεμά, αφήνοντας τα μπλοκμπάστερ σε άτολμα χέρια.