Όταν ο Κρίστοφερ Νόλαν διδάχθηκε τι θα πει μεγάλος κινηματογραφικός ηθοποιός

Γνωστή στους ενδιαφερόμενους η διένεξη περί θεατρικής/κινηματογραφικής ερμηνείας, δεν θα βάλλουμε εναντίον της πυριτιδαποθήκης αυτής - αν και δεν τίθεται ερώτημα, η κινηματογραφική είναι παρασάγγας δυσκολότερη - όμως να ένα ωραίο νέο που υπενθυμίζει κάτι για τα μάτια του θεατρικού λαγού και της κινηματογραφικής κουκουβάγιας. 

Ο Νόλαν βλέποντας την ερμηνεία του Μέρφι στα dailies και στην μονταζιέρα, όταν δηλαδή παρατηρεί μια ερμηνεία στον κινηματογραφικό φάκο αντί με τα θεατρικά μάτια του παρατηρητή σκηνοθέτη, διαπίστωσε ότι έβλεπε μια εντελώς πληρέστερη ερμηνεία από αυτήν που είχε καταλάβει στο πλατώ. «Η ερμηνεία τα κάλυψε όλα όταν διαπίστωσα πόσα περισσότερα «έτρεχε» ο Μέρφι απ' όσα κατάλαβα στο σετ», λέει.

Και τότε θυμήθηκε τα γυρίσματα του «Insomnia» όταν πηγαίνοντας στον Πατσίνο με μια παρατήρηση για την ερμηνεία του εκείνος του απάντησε: «Το έχω κάνει ήδη αυτό, δεν μπορείς να το δεις στο  γύρισμα, αλλά θα το δεις στα dailies.» «Ω Θεέ μου και ήταν όντως πράγματι εκεί. Οι μεγάλοι κινηματογραφικοί ηθοποιοί μπορούν να το κάνουν αυτό και είναι το ίδιο που έπαθα με τον Κίλιαν», λέει ο Νόλαν.

Και έτσι είναι. Γιατί ο κινηματογραφικός ηθοποιός δεν παίζει για το κοινό του, παίζει για την μηχανή, κινείται σε σχέση με αυτήν, μορφάζει (ή όχι) για αυτήν, κουβεντιάζει μαζί της, ο φακός είναι το κοινό του. Και είνα μια επίπλαστη πραγματικότητα αυτή, καθώς ο ηθοποιός πρέπει να απομονώσει τα πάντα τριγύρω και να βλέπει μόνο τον συσχετισμό του με την κάμερα. Ωραία πράγματα, ιδίως όταν τα βλέπεις έμπρακτα στις μεγάλες κινηματογραφικές ερμηνείες - δείτε ας πούμε τον Μπράντο στο «Αποκάλυψη Τώρα», τι έβλεπε κανείς από μακριά και τι έβλεπε ο Στοράρο (κι εμείς τελικά) από το βιζέρ.

Ο «Oppenheimer» έρχεται στις 21 τρέχοντος στις ΗΠΑ από την Universal.