Η Λουπίτα Νιόνγκο θα την έλεγε στον Όμηρο για την θηλυκή εκπροσώπηση στην «Οδύσσεια»

Άλλο ένα ξεκαρδιστικό συμβάν στην αλυσίδα των ξεκαρδιστικών συμβάντων που αρθρώνει η «υπόθεση Οδύσσεια».

Τώρα η Λουπίτα Νιόνγκο, Ωραία Ελένη και Κλυταιμνήστρα στην εκδοχή της Οδύσσειας του Κρίστοφερ Νόλαν, γεγονός βέβαια που ήδη αποτελεί αίτιο κύριου συγκλονισμού στις τάξεις των ομηριστών του διαδικτύου (ξέρετε εκείνους που τελευταία φορά που έπιασαν τον Όμηρο στα χέρια τους ήταν ανάμεσα στις κοπάνες και σ' ένα μισοδιαλυμένο βιβλίο από τον καιρό του γυμνασίου τους, «11 μου έβαλε η φιλόλογος, δεν την παλεύω με τον Όμηρο»), πέταξε χαριτολογώντας την κοτσάνα της αναφερόμενη στην...θηλυκή εκπροσώπηση στην «Οδύσσεια». Στην ερώτηση αν καθόταν (και...έβλεπε) ο Όμηρος δίπλα σου στην αίθουσα τι θα του έλεγες - η Λουπίτα απάντησε «λοιπόν Όμηρε πως αισθάνεσαι με τον φιλμικό χρόνο των γυναικών στην ταινία, λογαριάζοντας πόσο λίγο τους χάρισες εσύ;» Και κλίνοντας προς το μέρος του, συνεχίζει: «Ε, μάς θυμάσαι ότι υπάρχουμε;»

Όπως καταλαβαίνετε, και ξέρετε ήδη, στον περιρρέοντα, μαινόμενα αρμονικό κυματισμό διαμάχης περί του έργου, αυτό έφερε ένα κύμα-τέρας στο οποίο οι haters θα μπορούσαν να πάρουν τις σανίδες τους και να κάνουν σερφ από την Σάντα Μπάρμπαρα μέχρι την Ιθάκη. Και, όπως αρμόζει στην πραότητα της ανθρώπινης σοσιομιντιακής ιδιοσυγκρασίας, το έκαναν.

Γενικά μιλώντας εμείς να ξαναπούμε ότι δεν είναι κακό να γελά κανείς που και που, όχι λησμονώντας πάντως ότι η αμερικανική κουλτούρα, τέτοιο θρίαμβο πνεύματος που έτσι κι αλλιώς συνιστά σε πλήθος εκφάνσεών της, δύσκολα θα απέφευγε και τέτοια (λιγότερο ή περισσότερο) χαριτωμένα. Από την άλλη, ο σχολιασμός του κάστινγκ, και ο σχολιασμός γενικότερα (και όχι μόνο από ανώνυμους σαχλαμάρες του διαδικτύου) έχει καταστήσει το έργο τέτοιο σάκο του μποξ που απορεί κανείς αν πλέον σε κάποιες αίθουσες του USA (ή και παγκόσμιου) χαμαιτυπείου θα μπορεί κανείς να δει το έργο με την ησυχία του.