8:51
23/1

Oscars 2026: Παρουσίες και απουσίες-έκπληξη της 98ης απονομής

Οπλιζόμαστε με υπομονή και χιούμορ, αφού στο κάτω-κάτω καθείς και η γνώμη του αλλά και «για Όσκαρ μιλάμε» και ξεκινάμε.

Oι 16 υποψηφιότητες του «Sinners». Είπαμε, αγαπητή Ακαδημία, δεν εκτιμάς το horror, μία το «Get Out», δύο εδώ, έστω και με το φυλετικό άλλοθι και στις δύο περιπτώσεις, το παράκανες. Δεν έγινε και τίποτα, αλλά για το καλό σου να σε απασχολεί τι θα γράφουν τα βιβλία του μέλλοντος. Αν η υποψηφιότητα υποδεικνύει αρτιότητα, τότε η ταινία του Ράιαν Κούγκλερ είναι (με απόσταση) η πιο άρτια ταινία όλων των οσκαρικών εποχών. Γελάσαμε.

Περιφρόνηση 2ου «Wicked». Ούτε Γκράντε, ούτε Ερίβο, ούτε μισό Τραγούδι. Απόλαυση.

Η ιστορία του Α' Γυναικείου. Απούσα η Τζένιφερ Λόρενς σε μια από τις μεγάλες ερμηνείες της χρονιάς, δεκτόν σε αμφιλεγόμενη ταινία («Die, My Love»), κι όμως ασυζητητί μέσα η Ρόουζ Μπερν σε «ανάλογη» ταινία και ερμηνεία. Έξω η Τσέις Ινφίνιτι για το «Μια Μάχη Μετά την Άλλη», μέσα η Κέιτ Χάντσον που έβαλε λυτούς και δεμένους (και μαμά Γκόλντι Χον να κάνει πρες κόνφερανς) για το «Song Sung Blue». Δικαιότατο.

Β' Ανδρικός. Ακούς Ντελρόι Λίντο και συμπεραίνεις το όργιο που θα ακολουθήσει με τις 16, ο Μέσκαλ κάπου θα δάκρυσε, αλλά όποιος παίζει τον Σαίξπηρ αυτά παθαίνει. Ρωτήστε και τον Τζόζεφ Φάινς.

Το ταξίδι της «Συναισθηματικής Αξίας». Πολλοί το λέγαμε, όλοι τους έπαιζαν θαύμα, αλλά ότι θα είναι και η Ελ Φάνινγκ στις υποψηφιότητες δεν ήταν στα 1.10 του οσκαρικού στοιχήματος. Αν και η ταινία ίσως κάπου να υπερτιμάται, ιδίως στην μπεργκμανική αντιπαράθεση, υπάρχει βιωματικό κύρος και τονική συνέπεια. Ναι, και εξαιρετική διεύθυνση ηθοποιών. Μια χαρά λοιπόν αν και πρέπει να είμαστε έξι άνθρωποι που θα θέλαμε την Ρεμπέκα Φέργκιουσον (του «House of Dynamite», επίσης σε όλα εκτός) να παρίσταται. Επίσης, ένας παραλογισμός. Παίρνεις τέσσερεις ερμηνευτικές υποψηφιότητες, αλλά όχι υποψηφιότητα στο Casting. Χμμμ.

Σνομπάροντας τον Παρκ. Ναι, είναι ωραίο και έντιμο που το λέμε, ιδίως για την κατηγορία του Διεθνούς, αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν υπήρχε «καμμία άλλη επιλογή».

Και το «Weapons»; Που είναι το «Weapons»; Δεν είμαστε καλά. Και που έβαλαν την Έιμι Μάντιγκαν πολύ είναι. Και που μπορεί και να το πάρει, ακόμα περισσότερο.

Και το «Sorry Baby»; Που είναι το «Sorry Baby»;  Δεν είμαστε καλά, υπάρχει και ρώτημα;

Άνταμ Σάντλερ σε ευχαριστούμε, αλλά όχι. Ούτε έξω από την αίθουσα της απονομής δεν θα έπρεπε να περάσει το «Jay Kelly» του κοσμαγάπητου Νόα Μπάουμπακ, έστω και αν ο Άνταμ ο Σάντλερ, θα πει κάποιος, μπορούσε να υπερψηφιστεί. Γιατί, επειδή είναι συμπαθής ο χαρακτήρας που ερμηνεύει;

Απών ο ντελ Τόρο από την Σκηνοθεσία, είπατε; Πήρε εννέα υποψηφιότητες η ταινία («Frankenstein»), λένε, είναι δυνατόν να μένει έξω ο σκηνοθέτης της; Λάθος το ερώτημα. Το σωστό είναι πώς είναι δυνατόν να πήρε εννέα υποψηφιότητες η ταινία.

«The (not so) Smashing Machine»: Εκεί γύρω στο φθινόπωρο, Βενετίας βοηθούσης, λίγοι θα θεωρούσαν ότι ο Ντουέιν Τζόνσον, και η Έμιλι Μπλαντ δευτερευόντως, θα έχαναν την φετινή απονομή. Όμως η Ακαδημία δεν είναι εδώ για να κάνει τα χατίρια της Βενετίας. Ίσως και (λίγο) άδικα.