Ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν θέλει να κάνει το «Battlefield» ταινία

Στην άκρη MCU και DCU και λοιπά υπερηρωικά «event movies» - λέμε μέχρι να βγει ο νέος Σπάιντερ Μαν. Το Χόλιγουντ έβγαλε Super Mario και τώρα βλέπει μπροστά του videogames. Με την εστίαση της βιομηχανίας σε ένα κοινό βρεφονηπιακής ηλικίας - και δη αγορίστικης - μπορούσαμε άραγε να περιμένουμε τίποτα καλύτερο; Από την άλλη βέβαια υπάρχει και η νοσταλγική εστίαση στους ποπ σταρς του παρελθόντος - να πιάνουμε και τους γηραιούς, σωστό. Κι απ' ότι δείχνουν οι εισπράξεις του Michael, κι από εκεί κερδίζει η βιομηχανία. Τελικά το 2026 αρχίζει να μπαίνει στην τροχιά του, η μηχανή θερμάνθηκε, ευελπιστούμε (παρά το επίπεδο των παραγωγών) σε επιστροφή προ-πανδημικών αριθμών αίθουσας.

Στα νέα μας τώρα, ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν δεν αδειάζει να «διαρρέει» σχέδια που θέλει να πραγματοποιήσει. Στην σειρά τώρα μια μετασκευή του Battlefield, ενός κλασικού videogame της ΕΑ, με τον Κρίστοφερ ΜακΚούορι να δηλώνει ενδιαφέρον - έμπρακτα, την Πέμπτη ήταν σε συνάντηση με Apple και Sony. Λογικά και η Paramount θα δείξει ενδιαφέρον, ίσως όχι όμως το Netflix, μιας και το πλάνο περιλαμβάνει βαθιά αιθουσιακή υποστήριξη. Αυτό προς επίρρωση της αρχικής μας παρατήρησης ότι ίσως οδεύουμε για πρώτη φορά μετά την πανδημία σε ένα πιο αίσιο αιθουσιακό μέλλον.

Ο Τζόρνταν, όπως φαίνεται να αναμοχλεύει την καριέρα του, κινείται σε σχετικά ασφαλή νερά. Παρότι το Sinners, υπό την αιγίδα άλλου βέβαια, ήταν μια πρωτότυπη, πιο ριψοκίνδυνη κίνηση, ο ίδιος έχει πάει σε franchising του Creed, σε ριμέικ επιτυχίας του παρελθόντος (σκηνοθετεί και παίζει στο Thomas Crown Affair), σε μεταγραφή τηλεοπτικής επιτυχίας (Miami Vice) και μεταφορά videogame (Battlefield), όλα τους περιορισμένα σε μια εμπορική εγκαθίδρυση που οπωσδήποτε έχει μια ιστορική σημασία (ένα μαύρος mega σταρ), όμως να θυμίσουμε ότι ο Γουίλ Σμιθ έχει ήδη υπάρξει αυτό (και υπό συζήτηση ότι το έκανε και κάπως τολμηρότερα) και ο Ντένζελ Ουόσινγκτον, που είναι και εντελώς άλλης κλάσης ηθοποιός, δεν εγκαταλείφθηκε ποτέ σε τέτοιες ευκολίες - εξαιρουμένου του Equalizer, που πάντως ήρθε αργά κι αβίαστα (και σκίζει κιόλας).   

Θα έχει ενδιαφέρον πάντως το μεγάλωμά του και, να πούμε την αλήθεια, η επιβεβαίωση του αν κάποιος πάει σινεμά για να τον δει, ή απλώς είναι τα σχέδια εξαιρετικά κατάλληλες εμπορικές επιλογές.