Ας μη δίνουμε ιδέες: Άκυρο το σίκουελ του «Contagion», λέει ο Στίβεν Σόντερμπεργκ

Όταν βγήκε η ταινία το 2011, άρεσε σε σινεφίλ, επιδημιολόγους και ψυχάκηδες καταστροφής. Εννέα χρόνια μετά, τον Φεβρουάριο του 2020, δεν την θυμόταν κανείς. Έναν μήνα μετά, «εκείνον τον Μάρτιο», όλοι μιλούσαν γι' αυτήν. Το θυμάστε, έτσι δεν είναι;

Αναπόφευκτα, στο χολιγουντιανό κόσμο του χρήματος, κάτι τέτοιο σημαίνει ΣΙΚΟΥΕΛ ΤΩΡΑ, οπότε και οι Μπερνς (σεναριογράφος) και Σόντερμπεργκ συνταγογράφησαν μια ακόμα τρομακτικότερη (γίνεται;) ιδέα. Τώρα το κόλπο φαίνεται να μην υλοποιείται, πράγμα κινηματογραφικά, όσο και ανθρώπινα, ορθό. Η πανδημία, για όποιον θέλει να εννοήσει, δεν έπαψε, δεν έφυγε, και δεν φεύγει, ποτέ. Μπορούσαμε να την έχουμε σκοτώσει, δεν είμαστε έτοιμοι για τόσο μεγάλα και ωραία πράγματα σε συλλογικό επίπεδο. Προτιμούμε να είμαστε εμείς καλά. Τέλος πάντων οι χαρακτηρισμοί μπορεί να αλλάζουν, η Οικονομία μπορεί να μην θέλει μνηστήρες, αλλά το πρόβλημα είναι πλέον μέρος μας. Η Ζωή μιμήθηκε την Τέχνη (που μελέτησε τη Ζωή κι απεφάνθη).

Ο Σόντερμπεργκ είπε ότι δεν ξέρει πώς να κάνει μια τέτοια συνέχεια (κι αυτό έχει ένα βάρος από κάποιον που έχει κάνει αρκετά σίκουελ - βλέπε «Ocean's» και «Magic Mike»). Για την ώρα έχει τους «The Christophers» που βγαίνουν στις ΗΠΑ αυτό το μήνα. Θα είναι η 11η ταινία του από το 2017 (!!!), με τρεις μίνι σειρές και μια μικρού μήκος για ξεκούραση. 

Ωραίος ο Σόντερμπεργκ.