Νάτα μας: Origin story της θείας Γκλάντις ετοιμάζει η Warner

Σαφώς μια από τις όψεις του 2025, σαφέστερα μια ακόμα προσθήκη στον πάνθεον των «μασκών» που έχει συλλάβει το παραγνωρισμένο horror μας (που μόνο εσχάτως η Ακαδημία κάνει ότι αναγνωρίζει παραπάνω), η «Γκλάντις» της Έιμι Μάντιγκαν είναι απολαυστικός τύπος, και μέρος της επιτυχίας του «Weapons» οφείλεται σε αυτήν. Το Όσκαρ δεν επιδεινώνει τα πράγματα, επίσης.

Τώρα, όπως ίσως θα τρέμαμε κάποιοι, βγαίνει στη φόρα ότι εδώ και μήνες (!!) είναι στα σκαριά prequel της ταινίας του Ζακ Κρέγκερ. Πρίκουελ που οργανώνει και πάλι ο Κρέγκερ με τον Ζακ Σιλντς, έναν αγαπημένο σεναρίστα της Warner, αφού υπογράφει και τους νεότερους Γκοτζίλες και Κόνγκηδες («Godzilla x Kong: The New Empire») που κοσμούν αμφίβολα τα multiplex του κόσμου μας.

Η Μάντιγκαν είναι βέβαια απολύτως θετική στην εξέλιξη, είναι επίσης βέβαια και παλιά και γνωστική καραβάνα για να μη σκοτώνεται κιόλας, ξέρει πόσα μπορούν να πάνε στραβά μέχρι να παρουσιαστεί το έτοιμο προϊόν. Είναι όμως απολύτως ευνοϊκή προς τον Κρέγκερ, για τον οποίον λέει το σημαντικό ότι «έχει πολλές τρελές ιδέες». Και η αλήθεια είναι ότι αυτές δίνουν ενδιαφέροντα αποτελέσματα.

Τέλος, ας επαναλάβουμε το αριθμητικώς αυτονόητο. Το horror κόβει εισιτήρια. Δεν έπαψε πρακτικά ποτέ να κόβει εισιτήρια. Διαφημίζεται εύκολα προτού βγει, διαφημίζεται ευκολότερα αφ' ότου βγει (word of mouth), καθρεφτίζει κάτι πολύ βαθύτερο από αυτό που φαίνεται σε αδιάφορα κοιτάγματα, παραμένει (παρά τα πολλά του στραβοπατήματα) το διαχρονικό είδος που κάνει ιστορίες τις παθογένειες και ο κόσμος συρρέει (όχι μόνο) γιατί διασκεδάζει τους φόβους του αλλά και γιατί το είδος δεν καταδέχεται να υψώσει διδακτικό δείκτη.  

Γεια σου θεία Γκλάντις. Θα μας ταλαιπωρήσεις, αλλά γεια σου.