Στα Άκρα - ταινιες , παιζονται τωρα || cinemagazine.gr

Στα Άκρα

On the Edge

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

2022
    ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Γαλλία, Βέλγιο, Ισπανία
    ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζιορντάνο Τζεντερλίνι
    ΣΕΝΑΡΙΟ: Τζιορντάνο Τζεντερλίνι
    ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Αντόνιο ντε λα Τόρε, Μαρίν Βακτ, Ολιβιέ Γκουρμέ
    ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Κριστόφ Νουγιέν
    ΜΟΥΣΙΚΗ: Λορέν Γκαρνιέ
    ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 100'
    ΔΙΑΝΟΜΗ: Weird Wave
    Στα Άκρα

Ο σεναριογράφος των «Άθλιων» υπογράφει ένα αστικό θρίλερ τοποθετημένο στις Βρυξέλλες, όπου ένας οδηγός του μετρό βλέπει την προσωπική του τραγωδία να τον περιμένει έτοιμη να βουτήξει από την άκρη της αποβάθρας.

Από τον Θοδωρή Καραμανώλη

Καθώς προσεγγίζει τον επόμενο σταθμό, ο Λεό Καστανέντα, ένας 50άρης οδηγός του μετρό βλέπει έναν νεαρό άντρα να πέφτει στις ράγες. Παρότι προλαβαίνει να ακινητοποιήσει το συρμό, ο νεαρός πεθαίνει λίγο αργότερα στο νοσοκομείο, αφήνοντας πίσω του πολλά αναπάντητα ερωτηματικά, τόσο για το Λεό όσο και για την αστυνομία που ξεκινάει να τον μαρκάρει πολύ στενά.

Ας μείνουμε εδώ, αφού ακόμη κι η επίσημη σύνοψη έχει περισσότερες πληροφορίες απ' όσες θα έπρεπε για ένα σενάριο που γράφτηκε έχοντας στο μυαλό, μικρές αλλά αλλεπάλληλες αποκαλύψεις. Πληροφορίες που έρχονται σε μετρημένες δόσεις και καλλιεργούν μια αστυνομική πλοκή, σε ένα αυθεντικό αστικό θρίλερ, με κρυφό πρωταγωνιστή την πόλη των Βρυξελλών. Την πρωτεύουσα της ενωμένης Ευρώπης, ιδανικό σκηνικό για μια Γαλλόφωνη παραγωγή με τη σημαία του Βελγίου και Ισπανό πρωταγωνιστή.

Μια πόλη που κινηματογραφείται με την ευαισθησία του σεβαστικού φιλοξενούμενου και χαρτογραφείται μέσα από τις καθημερινές διαδρομές των πολιτών της. Το «Atomium», που στην οικονομία του σεναρίου έχει ξεχωριστό συμβολικό χαρακτήρα (παρεμφερή με το όνομα του πρωταγωνιστή όπως μας ενημερώνει ο συνάδελφος Βασιλείου κι ένα χαρτάκι Πανίνι λίγο πριν το φινάλε), εμφανίζεται από διάφορες οπτικές γωνίες, πότε υπό το δειλό φως του ήλιου και πότε αυτόφωτο, να τρυπάει το σκοτάδι. Μεγάλα κομμάτια της πλοκής λαμβάνουν χώρα στην κεντρική αγορά, ενώ κάθε άλλα παρά διακριτικός είναι ο τρόπος που ενσωματώνονται οι αστικές συγκοινωνίες στη δράση.

Μέσα σε αυτό το εξαιρετικά δοσμένο πλαίσιο απλώνεται μια μίνι τραγωδία με απτές και ανθρώπινες διαστάσεις. Πολύ γρήγορα γίνεται αντιληπτό πως ο Λεό δεν είναι ένας απλός οδηγός του μετρό, όπως και το θύμα δεν ήταν απλά ένας αυτοκτονικός νέος. Αντίθετα, είναι το πρώτο από τα πτώματα που άφησε πίσω του ένα βίαιο ξέσπασμα. Ακολουθώντας τα ίχνη του φτάνουμε σε έναν ευρύτερο κύκλο αίματος, η αφετηρία του οποίου προσπαθεί να μείνει κρυμμένη στο παρελθόν.

Το «Στα Άκρα» είναι ένα ήπια υπαρξιακό θρίλερ, ορισμένα αισθητικά στοιχεία του οποίου θυμίζουν τον πρώιμο Τακέσι Κιτάνο

Το σενάριο ξεχειλίζει από ευρήματα, κάποια από τα οποία αλληλοσυμπληρώνονται και άλλα υποστηρίζουν δευτερεύουσες κι αχρείαστες πλοκές. Στην πρώτη κατηγορία ας πούμε, την έννοια του ανθρώπου χωρίς παρελθόν συμπληρώνει αυτή της διπλής ταυτότητας. Στα περιττά, ξεχωρίζουν οι χαρακτήρες των αστυνομικών που εκτός από το να κυνηγούν τον ήρωά μας, αξιώνουν να προβάλλουν τα ενδοοικογενειακά τους προβλήματα. Έμφαση κόντρα στην αντίστιξη. Γενικά πρόκειται για μια ταινία περισσότερο (ίσως κι από όσο θα έπρεπε) δουλεμένη στο χαρτί, παρά στη σκηνοθεσία της. Τουλάχιστον στο τέλος, ο Τζεντερλίνι πιάνει όλες τις ορφανές άκρες και τις κάνει έναν ωραιότατο διπλό κόμπο, απ' αυτούς που κάναμε στα Strike και μετά δεν μπορούσαμε να τα βγάλουμε. Οι θεματικές κι οι εκκρεμότητες μπαίνουν στα σωστά κουτάκια, το φινάλε ωστόσο έρχεται βεβιασμένο.

Ίσως και γιατί μέχρι εκείνο το σημείο ο σκηνοθέτης έχει επιδείξει μια μετρημένη αίσθηση του ρυθμού κι έχει καταφέρει να κρύψει τις άκομψες, πιο συναισθηματικές σκηνές κάτω από το μουσικό χαλάκι που του προσφέρει ο Λοράν Γκαρνιέ. Ο Γάλλος DJ βλέπει ξεκάθαρα μια καλύτερη ταινία. Με μινιμαλιστικές μελωδίες και μπιτς από το φάσμα του υπόκωφου, σηκώνει ένα αστικό ηχοτοπίο που σε συνδυασμό με τις ενδοσκοπικές διαδρομές του Λεό στην πόλη και τα ψηφιακά ντοκουμέντα, στοιχειοθετούν ένα από τα καλύτερα στοιχεία της ταινίας.

Ο Τζεντερλίνι από την άλλη δουλεύει με την ασφάλεια του κειμένου και ορισμένων συνεργατών του. Όπως αυτή που προσφέρει ο Αντόνιο Ντε Λα Τόρε στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Επίσης εκτός από τον Γκαρνιέ, υπάρχει κι ο εξαιρετικός μοντέρ του «Αζόρ» και του «Τελευταίου Λουτρού», Νικολά Ντεμαιζόν. Χάρη στη συμβολή τους, παρότι όχι ακριβώς πρωτότυπο, ούτε κι εντελώς πετυχημένο, το «Στα Άκρα» καταλήγει ένα πολύ ενδιαφέρον κράμα ταινίας είδους, αστυνομικής πλοκής και ιστορίας εκδίκησης.

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Στα Άκρα
  • Στα Άκρα