Νέο επεισόδιο Μαρκ Ράφαλο: Ένα μέρος του Χόλιγουντ στηρίζει τον ηθοποιό με ανοιχτή επιστολή

Βλέποντάς το από την μισογεμάτη μεριά, είναι καλό που συνάδελφοι και συναγωνιστές του ακτιβισμού του Ράφαλο προστρέχουν υπερασπιστικά. Η ανοιχτή επιστολή που καταγγέλλει το προπαγανδιστικό όνειδος της Paramount να κατηγορεί κάποιον για τον χαρακτήρα του ως αντισημίτη αντί να απαντήσει η ίδια σε καταφανείς κατηγορίες επιχειρηματικής εμπλοκής του κολοσσού στον πόλεμο στη Γάζα, είναι μια δέουσα κίνηση. Και, επίσης μισογεμάτα, είναι μια γενναία, οξυδερκής, σκληρή επιστολή.

Από την άλλη πλευρά βέβαια είναι ηχηρά λίγοι και «ανώνυμοι» οι συνυπογράφοντες την επιστολή. Με Χάνα Άινμπίντερ, Ιλάνα Γκλέιζερ και Τζέιν Σένμπρουν δεν ανοίγει μύτη. Ναι, υπάρχουν και οι Χοακίν Φίνιξ, Τζόελ (αλλά όχι Ίθαν!) Κοέν, Τοντ Χέινς και Τζόναθαν Γκλέιζερ αλλά και πάλι οι ηχηροί Εβραίοι του Χόλιγουντ παραμένουν εύγλωττα σιωπηλοί. Δεν το αναφέρουμε για να απονείμουμε κατηγορία, ο καθένας δικαιούται της γνώμης του. Είναι όμως σαφές ότι η Βιομηχανία αρκείται στα χειροκροτήματα συμπαράστασης στα Όσκαρ και στα φεστιβάλ, παρά στις πιο επώνυμες αντιδράσεις.

Το γράμμα πάντως των περίπου 180 Εβραίων από το Χόλιγουντ μιλά για εκστρατεία σπίλωσης του ηθοποιού, αναφέρεται ευστοχότατα σε «κίβδηλες και επικίνδυνες εργαλειοποιήσεις κατηγοριών αντισημιτισμού». Και είναι αλήθεια ότι κοτζάμ επικοινωνία και δικηγόροι ενός κολοσσού δεν κάνουν κάτι πολύ διαφορετικό από το διαμέτρημα ενός σοσιομιντιακού σχολίου που βλέπει «φασίστες, κομμούνια, ομοφοβία, ρατσισμό, αντιπατριωτισμό, πλυντήρια» και διάφορα ανάλογα χαμερπή που ψελλίζονται ηχηρά όταν δεν παπαγαλίζει κανείς έτοιμες γνώμες και συντάσσει δική του, «παράδοξα» σκεπτόμενη και μακριά από χαρακτηρισμούς.

Στο γράμμα καθ' αυτό γίνεται απευθείας πολιτική καταγγελία της κίνησης της συγχώνευσης τόσο καθαρά εργασιακά για την βιομηχανία, όσο και για τις ευρύτατες συνέπειες στον χώρο της πληροφορίας, αλλά και στο σκέλος μιας τεχνολογικά υποκινούμενης παγκόσμιας κυριαρχίας με αναφορές στον Τραμπ, τους συν αυτώ, τον Λάρι Έλισον, τον Τόνι Μπλερ (και το σκοτεινό του Institute for Global Change) και φυσικά την Oracle. Οι τεκτονικές πλάκες του πολύ μεγάλου κεφαλαίου δεν κινούνται καν κάτω από τα ραντάρ πια - αφού έτσι κι αλλιώς ο κόσμος δεν πολυενδιαφέρεται για οτιδήποτε έξω από το σπίτι και τον social λογαριασμό του.

Ολόκληρο το γράμμα, μεταξύ πολλών άλλων ενημερωτικών της κατάστασης, βρίσκεται εδώ.