Habemus τίτλο: «Miami Vice '85» το reboot του Τζόζεφ Κοζίνσκι στην περίφημη σειρά

Στην πραγματικότητα δεν έχουμε κάτι νέο να προσθέσουμε σε μια ιστορία που έχουμε μυριάκις καταγράψει. Μάικλ Μπ. Τζόρνταν και Όστιν Μπάτλερ βρίσκονται στους ρόλους που κάποτε έπαιξαν οι Φίλιπ Μάικλ Τόμας και Ντον Τζόνσον στην Τηλεόραση (1984-1990), αλλά και Τζέιμι Φοξ και Κόλιν Φάρελ στην ταινία του Μάικλ Μαν (2006). To Miami Vice είναι μια από τις δαχτυλοδειχτούμενες σειρές αν κάποιος θέλει να δει πώς ήταν τα (αμερικέν) '80ς. Είναι επίσης και μια φοβερή σειρά που ενηλικίωσε το αστυνομικό για λογαριασμό και του Κινηματογράφου, κι ας δανειζόταν τα εργαλεία από αυτόν.

Σκηνοθετεί ο Τζόζεφ Κοζίνσκι, μια επλογή που προβληματίζει κάποιους από εμάς, αν και εγγυάται ότι η ταινία θα δείχνει θαύμα. Θα λέγεται Miami Vice '85, καθώς θα διαδραματίζεται στην χρονιά αυτή και θα δανείζεται πρώτη ύλη από τον πιλότο της σειράς. Θα βγει στις 6 Αυγούστου του 2027, με το καλό πάντα. Στο σενάριο βρίσκεται ο Νταν Γκίλροϊ, γεγονός που χαροποιεί, αν και όπως και άλλοτε έχουμε πει θα προτιμούσαμε τον αδελφό Τόνι να έχει κάνει τη δουλειά. Από μια πλευρά ίσως και να το είχε σκηνοθετήσει. 

Φόβος; Μήπως το gloss καταπιεί την ουσία - αν και για κάποιους η σειρά είναι το gloss της. Μήπως η αναπόφευκτη μετατόπιση του βάρος στον χαρακτήρα του Ταμπς, αφού τον υποδύεται ο σταρ του καστ, κάτι βέβαια που δεν συμβαίνει ποτέ σε σίριαλ ή στην ταινία του 2006, προκύψει επιτηδευμένη. Ο (πιο) ενδιαφέρων χαρακτήρας ήταν πάντοτε αυτός του Ντον Τζόνσον και αν αυτό είναι ασυγχώρητα «λευκό» δεν φταίμε, έτσι ήταν η σειρά, έτσι κι η εποχή της. Να δούμε πώς θα φτιάξει τον Ταμπς ο Γκίλροϊ, έχουμε κρυφή εμπιστοσύνη. Το ίδιο και στον Μάικλ Μπ. Τζόρνταν που είναι επιδέξιος πρωταγωνιστής.

Τζόρνταν ο οποίος πρωτύτερα μάλλον θα έχει βγάλει και την δεύτερη σκηνοθεσία του στο (λευκότατο) ριμέικ του Thomas Crown Affair, όπου θα παίζει τον Στιβ ΜακΚούιν. Εκτιμώ είναι λάθος οι μεταφορές λευκών προϊόντων από μαύρους καλλιτέχνες, όπως και οι μεταφορές ανδρικών καστ σε γυναικεία (βλέπε Ocean's 8). Eίναι εύλογη πάθηση μεν, του τύπου «μπορούμε κι εμείς», αλλά αφ' ενός γιατί να βγαίνεις μιμητικός και να διακινδυνεύεις (βέβαιη) ήττα στην σύγκριση κι αφ' ετέρου γιατί να μην αναδείξεις δική σου «κληρονομιά»; (Που πολλές φορές είναι και de facto μακράν προτιμότερη;)