YouTube horror: Το Χόλιγουντ βρήκε το χρυσωρυχείο του;

Ό,τι χρειάστηκε ήταν η σπίθα των Κέιν Πάρσονς και Κέρι Μπάρκερ. Τώρα θα ακολουθήσει η πυρκαγιά. Ωστόσο δεν χρειάζεται να απαισιοδοξεί κανείς. Το ότι θα ακολουθήσει μια μανία για τα επόμενα 5-10 χρόνια δεν είναι ποτέ μόνο πρόβλημα. Ας πούμε μια σαφής ωφέλεια θα είναι ότι το Χόλιγουντ θα εξαναγκαστεί από τα μικρά (που πάντα ξέρουν την αλήθεια) να διαπιστώσει ότι μπορεί να κάνει καλύτερα τη δουλειά του με μικρότερους προϋπολογισμούς. Το θέμα μετά θα είναι το πόσο γρήγορα τα μικρά θα διαφθαρούν, στην 2η, 3η ταινία τους, όταν η βιομηχανία θα τα πείσει ότι άμα είναι ακριβότερο θα είναι καλύτερο.

Βέβαια, προβληματισμός νομιμοποιείται. Η ιδέα ότι μια ολόκληρη βιομηχανία horroroκρατείται, δέσμια η δύσμοιρη από ό,τι φέρνει χρήμα, μπορεί να είναι επισφράγισμα υγείας του είδους αλλά «παιδαγωγικά» εκπέμπει περιορισμένες horror συχνότητες που δεν στέκει βέβαια να είναι η αποκλειστική προμετωπίδα μιας ολόκληρης κινηματογραφίας. Από την άλλη, ίσως είναι και αυτό ένα εξελικτικό βήμα νομιμοποίησης ενός είδους που έπρεπε κάποτε να εκληφθεί (και προσληφθεί) σοβαρά. (Μετά υπάρχει νέα περιπλοκή: Ταιριάζει στο Φανταστικό να λειτουργεί καθεστωτικά; Άλλη συζήτηση.)

Όλα τούτα αναφέρθηκαν διότι η είδηση λέει πως 11 στούντιο έκαναν την προσπάθειά τους να αγοράσουν το Yt series «The Mandela Catalogue», του Άλεξ Κίστερ. Η Amazon/MGM, η United Artists και η Amblin του Σπίλμπεργκ (στον οποίο μια ταινία όπως το Obsession χρωστά πολλά) πήραν τα δικαιώματα. Την ταινία σκηνοθετεί και συν-συγγράφει ο Κίστερ.

Η ιστορία του σχεδίου, που συγκεντρώνει άνω των 100 εκατομμυρίων θεάσεων, τοποθετείται σε μια υποθετική περιοχή του Γουισκόνσιν, η οποία δέχεται εισβολή οντοτήτων (Alternates) που αλλάζουν μορφή και είναι περίπου απέθαντες. Δουλειά τους είναι να εξοντώσουν την ανθρωπότητα διαλύοντας ψυχολογικά τους ανθρώπους που καταλαμβάνουν. Ωραία, όχι καινούργιο, αλλά ωραίο. Και στην εποχή μας μπορεί να πάρει τόσες αναγνώσεις που να καταλήξει συναρπαστικό (ή απλά συνωμοσιολογικό).

Μπράβο στα παλικάρια του YouTube, δεν ταπώνεται η δημιουργικότητα των νεαρών. Και όπως ανέκαθεν έκανε, αιμοδοτεί την συνέχεια. Στο χέρι μας είναι, ή έτσι νομίζουμε, να είναι για καλό.