Βασικό Ένστικτο ? ταινιες , κριτικες || cinemagazine.gr

Βασικό Ένστικτο

Basic Instinct

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

1992
    ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΗΠΑ
    ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Πολ Βερχόφεν
    ΣΕΝΑΡΙΟ: Τζο Έστερχαζ
    ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Σάρον Στόουν, Μάικλ Ντάγκλας, Τζιν Τρίπλχορν, Λειλάνι Σαρέλ, Τζορτζ Ντζούντζα
    ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: Γιαν Ντε Μποντ
    MONTAZ: Φρανκ Ουριόστε
    ΜΟΥΣΙΚΗ: Τζέρι Γκόλντσμιθ
    ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 127'
    <ARTICLE TITLE/>

Ψυχο-θρίλερ σε bisexual απόχρωση, όπου ο Βερχόφεν ακολουθεί το σεναριακό λαβύρινθο του Έστερχαζ. Οι χαρακτήρες hot, η ατμόσφαιρα high, τα υπόλοιπα εννοούνται η παραλείπονται.

Από τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο

Είναι πολύ δύσκολο να απομονώσει κάνεις τη φιλολογία γύρω από το «Βασικό Ένστικτο» και να το αντιμετωπίσει στο πραγματικό του μέγεθος. Από τη στιγμή που η ταινία μετέτρεψε τις οποίες υπαινικτικές τάσεις σε maximum δημοσιότητα, ο κόσμος συνέρρεε να επαληθεύσει όσα άκουσε και όχι για να γνωρίσει μία καινούργια ταινία που σκηνοθέτησε ο Πολ Βερχόφεν και στην οποία πρωταγωνιστεί ο Μάικλ Ντάγκλας. 

Για όσους, λοιπόν, δεν έχουν πάρει ακόμη χαμπάρι (αν είναι δυνατόν!), ο Ντάγκλας υποδύεται έναν αστυνομικό, που προσπαθεί να βρει έναν επικίνδυνο serial killer. Οι γυναίκες είναι πρώτες στη λίστα υπόπτων, αφού τα εγκλήματα είναι σεξουαλικά και τα θύματα άντρες. Οι έρευνες τον οδηγούν σε μία κυνική, πάμπλουτη, κατάξανθη συγγραφέα, η οποία τον προκαλεί, τον πηδάει και τον παρασύρει με την υπέρ-cool συμπεριφορά της σε ζαλισμένα μονοπάτια. 

Χωρίς να ξεφεύγει ούτε ίντσα από τους κανόνες του entertainment, το «Βασικό Ένστικτο» ξεκινάει από ορισμένα ταπεινά ένστικτα για να διασχίσει μία απορία ανατροπών και whodunnit

Το «Bασικό Ένστικτο» χρωστάει - ίσως - τη μεγάλη του φήμη στο συνδυασμό Έστερχαζ - Βερχόφεν, κυρίως ως προς ένα σημείο: οι χαρακτήρες, αν και χάρτινοι, διαθέτουν ένα έντονο φόντο. Ο Ντάγκλας είναι μεν μπάτσος, δεν είναι όμως και το καλύτερο παιδί στον κόσμο. Η Σάρον Στόουν, ως εξορισμού bisexual, δίνει παντού διπλά μηνύματα: αγαπά - δεν αγαπά, σκότωσε - δεν σκότωσε. Η Τζιν Τρίπλχορν κατορθώνει να δημιουργεί αμφιβολίες για το ρόλο που διαδραματίζει, τη στιγμή που όλοι πιστεύουν ότι είναι η υπομονετική και αφοσιωμένη αγαπημένη του Ντάγκλας. 

Βέβαια, όλα αυτά τα πρόσωπα που κινούνται μέσα σ’ ένα δαίδαλο πλοκής μέχρι το τελευταίο καρέ, έχουν το βάθος της επιδερμίδας. Ο Έστερχαζ επιμένει να γράφει την ίδια ιστορία, με ελαφρές παραλλαγές σε κάθε του ταινία, μόνο που αυτή τη φορά τη γαργάλησε περισσότερο και μαζί μ’ αυτήν, όλους τους συλλόγους ομοφυλόφιλων των ΗΠΑ. Ο Πολ Βερχόφεν συνέβαλε κυρίως στο να φωτίσει και να μοντάρει σωστά, έχοντας υποκύψει στο παρα-χιτσκοκικό κυνήγι του δολοφόνου, όπου η ξανθιά απειλεί να κάψει τους πάγους, ο αστυνομικός παλινδρομεί ανάμεσα στο σεξουαλικό πάθος και τις ηθικές αμφιβολίες, ενώ το Σαν Φρανσίσκο μας θυμίζει πολλά. 

Χωρίς να ξεφεύγει ούτε ίντσα από τους κανόνες του entertainment, το «Βασικό Ένστικτο» ξεκινάει από ορισμένα ταπεινά ένστικτα για να διασχίσει μία απορία ανατροπών και whodunnit, για να καταλήξει σε ένα πιθανό σίκουελ, λίγο καιρό αργότερα. Από την όλη ιστορία, αν και κανείς δεν έχασε, ωφελημένοι κυρίως βγήκαν η Σάρον Στόουν για… όλα αυτά που κατά καιρούς διαβάζετε και ακούτε και λιγότερο για το ρόλο της και ο Τζο Έστερχαζ, ο οποίος εξελίσσεται σιγά-σιγά σε τεχνίτη της χοντροκοπιάς.

Η κριτική της ταινίας «Βασικό Ένστικτο» δημοσιεύθηκε στο τεύχος 30 του Περιοδικού ΣΙΝΕΜΑ (Νοέμβριος 1992).

 

ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
  • Βασικό Ένστικτο
  • Βασικό Ένστικτο