Ο Μπράντλεϊ Κούπερ στη νέα ταινία του Σον Πεν για τα γεγονότα στο Καπιτώλιο της 6ης Ιανουαρίου
Οι μισές ΗΠΑ μόλις διέγραψαν τον Σον Πεν από τα κιτάπια τους. (Δεν πειράζει.)
Τελικά όχι ο Τομ Χάρντι, αλλά ο Μπράντλεϊ Κούπερ στη νέα, 7η, ταινία μυθοπλασίας του Σον Πεν. Που μας έχει λείψει στην φόρμα και στην εμβέλειά του ως δημιουργός. Και καλύτερα εδώ που τα λέμε ο Κούπερ, γιατί ο Χάρντι, σπουδαίος όσο κι αν είναι, όλο και μερικές μπουνιές μπορεί να έπαιζαν με τον Πεν στο τέλος.
Η ταινία θα πραγματευθεί την ζωή ενός αστυνομικού, ίσως του Μάικλ Φανόνι, ο οποίος καταλήγει στην καρδιά των γεγονότων της 6ης Ιανουαρίου 2021, όταν λυσσασμένος όχλος, καθοδηγούμενος από τον σημερινό ένοικο του Λευκού Οίκου εισέβαλε στο Καπιτώλιο δείχνοντας ότι ούτε η κάποια Δημοκρατία, ούτε τα λίκνα της, έχουν την παραμικρή ιερότητα, ή συμβολισμό, σήμερα. Αυτό που μετράει είναι «τί λέμε εμείς».
Το ενδιαφέρον επίσης είναι το πράσινο φως έρχεται από την Warner. Η οποία αν τελικά εξαγοραστεί από την Paramount, μια εταιρεία φίλιων σχέσεων με τον Πρόεδρο Τραμπ, δύσκολα θα κρατήσει την παραγωγή στο παλμαρέ της. Η ταινία πάει για γύρισμα στα μέσα του 2027, οπότε λογικά ως τότε οι διεργασίες θα έχουν λήξει - και την ταινία μάλλον θα παραλάβει άλλο στούντιο.
Ο Φανόνι υπηρέτησε στην Μητροπολιτική Αστυνομία από το 2001 έως το 2021. Αρχικά υποστηρικτής του Τραμπ, o αστυνομικός πήρε μια καλή γεύση από την ανάποδη του τι θα πει ρητορική μίσους του Προέδρου αυτού, τι θα πει να βρεθείς στο επίκεντρο του αγριεμένου πλήθους. Το οποίο τον έπιασε στα σκαλιά του Καπιτωλίου, τον έσυρε βίαια, τον ξυλοκόπησε, τον απείλησε με το όπλο του και ο άνθρωπος έπαθε καρδιακή προσβολή και κρανιοεγκαφαλικές κακώσεις (και φυσικά μετατραυματικό σύνδρομο). Στην διαδικασία της δημόσιας ακρόασης για τα γεγονότα ήταν παρών και ο Πεν. Ο Φανόνι φέρεται να είπε ότι στο Σώμα υπάρχουν άνθρωποι που αφοσιώνονται στον Τραμπ περισσότερο από ότι στο Σύνταγμα. Αναμενόμενα, και λόγω των τραυμάτων βέβαια, ο Φανόνι δεν είναι πια αστυνομικός.
Πολύ ενδιαφέρον σχέδιο, ευθυγραμμισμένο με την έντονη πολιτική χροιά του Πεν ανέκαθεν - αν και τα τελευταία χρόνια δεν τον έχει οδηγήσει σε καλές ταινίες σκηνοθετικά. Όλα αυτά μπορούν πάντοτε να αλλάξουν για τον τρις (ερμηνευτικά) οσκαρούχο.









