18:47
12/11

62ο ΦΚΘ: «Η Εξουσία του Σκύλου» της Κάμπιον είναι ένα αδυσώπητο σχόλιο πάνω στην ανδρική αίσθηση κυριαρχίας

Λόγια που αποτελούν όρκο αφοσίωσης ενός γιου προς τη μητέρα και το απόσπασμα ενός ψαλμού που εμπεριέχει τον τίτλο της ταινίας («The Power of the Dog») οριοθετούν την κινηματογραφική επιστροφή της Τζέιν Κάμπιον, δώδεκα χρόνια μετά το «Bright Star». Στο ενδιάμεσο αυτών των δύο σημείων, η σημαντική Νεοζηλανδή δημιουργός απογυμνώνει μεθοδικά την ανδρική ιδιοσυγκρασία από τον τοξικό μανδύα του κοινωνικού της ρόλου, διασκευάζοντας το ομώνυμο βιβλίο του Τόμας Σάβατζ.

«Η Εξουσία του Σκύλου», μία από τις εκλεκτικότερες πρεμιέρες του φετινού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, εκτυλίσσεται στη Μοντάνα των ΗΠΑ εν έτει 1925. Στο ράντσο δύο αδελφών, του βάναυσα σκληρού Φιλ Μπέρμπανκ (Μπένεντικτ Κάμπερμπατς) και του νεότερου, μαλθακού Τζορτζ (Τζέσι Πλίμονς). Όταν ο δεύτερος φέρει εκεί τη νέα του σύζυγο (Κίρστεν Ντανστ) και τον πιτσιρικά γιο της (Κόντι Σμιτ-ΜακΦι), η εχθρικότητα του Φιλ απέναντι στους νεοφερμένους θα είναι πρόδηλη. Ταυτόχρονα βέβαια, μπορεί όλο αυτό να είναι ένα παραπέτασμα στην προσπάθειά του να καταπνίξει άλλα, βαθύτερα συναισθήματα που δεν αντέχει να εκδηλώσει.

Το τέμπο της «Εξουσίας του Σκύλου» προϋποθέτει από το κοινό μια εμπιστοσύνη που συχνά θα τεθεί υπό αίρεση”

Ανάμεσα στην πιθανότητα μιας αδήλωτης έκφρασης αγάπης και το ενδεχόμενο μιας πονηρά μεθοδευμένης ρεβάνς, «Η Εξουσία του Σκύλου» διακρίνεται για τον παροιμιώδη τρόπο της Κάμπιον να εναποθέτει στοιχεία στο κοινό. Η γεμάτη δέος ματιά της για τον απέραντο ανοιχτό χώρο της Άγριας Δύσης έρχεται σε δυναμική αντιπαραβολή με την επιδεξιότητά της να ανατέμνει ως τις πλέον μύχιες γωνιές του ανθρώπινου ψυχισμού.

Σε ένα σετ που αναπαριστά πειστικά την εποχή και που αποτυπώνει σε μια φωτογραφία θερμών τόνων την δραματική απομόνωση των χαρακτήρων από τους άλλους και την ίδια την επιθυμία τους - φέρνοντας στο νου ταινίες όπως το «Days of Heaven» και το «Ανατολικά της Εδέμ», η όλη προσέγγισή της Κάμπιον προσιδιάζει σε αίνιγμα οι ήρωες του οποίου είναι στρείδια που αρνούνται πεισματικά να ανοίξουν. Την ίδια στιγμή, λεπτομέρειες όπως το υπέροχο κλείσιμο του ματιού στα «Μαθήματα Πιάνου» (την κορυφαία στιγμή στη φιλμογραφία της Κάμπιον) ή οι υποδειγματικές γωνίες λήψης με τις οποίες η βραβευμένη με Όσκαρ και Χρυσό Φοίνικα δημιουργός αποδομεί την ψευδεπίγραφη ισχύ του χαρακτήρα που ο Κάμπερμπατς αποδίδει με ανατριχιαστική επιμονή, αποτελούν ισχυρές μαγνητικές επιρροές για το βλέμμα του θεατή.

Ένα πολλαπλών αφετηριών σχόλιο πάνω στο τίμημα της τοξικής αρρενωπότητας και της καταπιεσμένης σεξουαλικότητας εντός της πατριαρχικής κοινωνίας

Από την άλλη, το τέμπο της «Εξουσίας του Σκύλου», αδιασάλευτα σταθερό και βραδύκαυστο πλην όμως για την περισσότερη ώρα έντεχνα φορτισμένο με ενδιαφέρον, προϋποθέτει από το κοινό μια εμπιστοσύνη που συχνά θα τεθεί υπό αίρεση, εξαιτίας κυρίως μίας σειράς από μετατοπίσεις στην εστίαση της αφήγησης που μοιάζουν με αντιπερισπασμούς. Για παράδειγμα, εκεί που οι χαρακτήρες των Πλίμονς και Ντανστ διατηρούνται για ώρα σε πρώτο πλάνο, ξαφνικά εξαφανίζονται από το πεδίο παρατήρησης, σαν η σημασία τους να ξεχνιέται.

Αντίστοιχα, ο ερχομός του Κυβερνήτη με τη γυναίκα του για δείπνο στο ράντζο αποτελεί μια παρένθεση που αφήνει περισσότερα ερωτηματικά ως προς τη σκοπιμότητά της, από τις απαντήσεις που δίνει για το επίπεδο εκφοβισμού που ο Φιλ έχει εξαπολύσει προς τη Ρόουζ, τη γυναίκα του αδερφού του. Κι αν η πονηρά πρόσκαιρη απουσία από το κάδρο του απόκοσμα ευάλωτου Σμιτ-ΜακΦι δημιουργεί καλοδεχούμενες προϋποθέσεις για την εξέλιξη του χαρακτηρα του και της ιστορίας, δεν ισχύει το ίδιο για το ακαδημαϊκό υπόβαθρο που κάποτε σπουδαγμένος Φιλ έχει από καιρό αποφασίσει - για λόγους που ποτέ δε μαθαίνουμε - ότι οφείλει να ξεριζώσει από μέσα του.

Δεν είναι ασφαλώς δύσκολο να διαπιστώσει κανείς πως όλα τα παραπάνω σημαίνοντα στοιχειοθετούν ένα πολλαπλών αφετηριών σχόλιο πάνω στο τίμημα της τοξικής αρρενωπότητας και της καταπιεσμένης σεξουαλικότητας εντός της πατριαρχικής κοινωνίας, μια συνθήκη που βασανίζει άλλωστε όχι μόνο τα θύματα της ανδρικής επιθετικότητας αλλά και τα ίδια τα άρρενα υποκείμενα. Με τη διαφορά ότι στο σύμπαν της ταινίας ωστόσο, μοιάζουν ενίοτε να αποτελούν απόσταγμα μιας όχι ακριβώς ιδανικά σταθμισμένης λογοτεχνικής συμπύκνωσης από τις σελίδες του πρωτότυπου υλικού.

Και το απότομα ελλειπτικό φινάλε που επισπεύδει ξαφνικά τα γεγονότα, εντελώς κόντρα στο ρυθμό που για ώρα έχει εγκαθιδρυθεί, αποτελεί ακόμα μία παράδοξη επιλογή που ενδεχομένως θα αφήσει την «Εξουσία του Σκύλου» και το κοινό της σε απόσταση ανάλογη με αυτή που οι χαρακτήρες της ταινίας διατηρούν από την αλήθεια τους.

To 62o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πραγματοποιείται σε φυσικούς χώρους και online από τις 4 μέχρι και τις 14 Νοεμβρίου.

Κατεβάστε εδώ το ωρολόγιο πρόγραμμα φυσικών προβολών
Κατεβάστε εδώ το πρόγραμμα των online προβολών
Κατεβάστε εδώ τη λίστα με όλες τις ταινίες του προγράμματος του 62ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Διαβάστε ακόμη:
62ο ΦΚΘ: Το «The Souvenir:Part II» ολοκληρώνει ένα υποδειγματικό δίπτυχο πάνω στην απώλεια και την καλλιτεχνική συνεκδοχή
62ο ΦΚΘ: Τα «Μαγνητικά Πεδία» του Γιώργου Γούση είναι μια ταινία για τους μόνους ανθρώπους που δεν θέλουν να είναι μοναχικοί
62ο ΦΚΘ: Το «She Will» είναι ένα υπέροχο φιλμ τρόμου που θα μπορούσε να έχει σκηνοθετήσει ο Στρίκλαντ
62o ΦΚΘ: Η «Αγία Έμυ» είναι μια απόκοσμη προσευχή με θρησκευτικές προεκτάσεις
62ο ΦΚΘ: Το «C’ Mon C’ Mon» είναι όσο γλυκό(πικρο) του επιτρέψεις να είναι
62o ΦΚΘ: Πόσοι είναι εκείνοι που μπορούν να φτάσουν στα «Καλάβρυτα 1943» του Νικόλα Δημητρόπουλου;
62o ΦΚΘ: Το «Evolution» του Κορνέλ Μουντρουτσό είναι τρεις μικρού μήκους που θα ήθελαν να είναι μια κανονική ταινία
62ο ΦΚΘ: Είδαμε το «Social Hygiene» και... Ντενί Κοτέ, ξέρουμε τι έκανες πέρυσι στην καραντίνα
62ο ΦΚΘ: Το «Γεγονός» της Οντρέι Ντιγουάν είναι η ταινία που είχες ανάγκη και δεν το ήξερες
Το 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ξεκινά! Διαβάστε το αναλυτικό πρόγραμμα
Ιδού οι ελληνικές ταινίες που θα προβληθούν στο 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
«Κόψε κάτι: Το μοντάζ και τα μυστικά του»: Αυτό είναι το αφιέρωμα του 62ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Δράσεις της αγοράς με πρέσβη τον Φώτη Σεργουλόπουλο στο 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Το αριστούργημα του Ζαν Ρενουάρ «Ο Κανόνας του Παιχνιδιού» εμπνέει το 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Οπτική ταυτότητα 62ου ΦΚΘ: Ο Κωνσταντίνος Κακανιάς φέρνει την κυρία Τεπενδρή στη Θεσσαλονίκη